[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/functions.php on line 4762: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at [ROOT]/includes/functions.php:3897)
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/functions.php on line 4764: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at [ROOT]/includes/functions.php:3897)
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/functions.php on line 4765: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at [ROOT]/includes/functions.php:3897)
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/functions.php on line 4766: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at [ROOT]/includes/functions.php:3897)
Amaroth • View topic - Dieven van Konigsberg
homehomehome
leftWikiForumChatroomhomeBibliotheekAcademieAtlasright
bottom
It is currently Fri 30 Oct 2020, 02:23

All times are UTC + 1 hour




Post new topic Reply to topic  [ 256 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 18  Next
Author Message
 Post subject: Dieven van Konigsberg
PostPosted: Wed 25 Apr 2012, 13:58 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Mon 09 Aug 2010, 13:52
Posts: 1050
Location: Zeewolde
((OOC: Dit is mijn persoonlijke experiment, om te kijken wat het beste werkt om een RPG op Amaroth in leven te houden. Dieven van Konigsberg is een vrije RPG. Er is geen DM, er is geen vaste plot, geen beperkingen voor je personage, geen character sheets, en zelfs geen OOC-forum. Als je iets OOC plaats doe je dat, zoals ik nu, met dubbele haakjes en "OOC:".
Er zijn geen verplichtingen voor deze RP. Geen minimale postlengte, geen activiteitsplicht (hoewel het wel gewaardeerd word als je aangeeft minder actief te worden). Er is geen toestemming nodig om mee te doen en je kan op ieder moment inspringen.
De standaard ethiek voor RPG's telt natuurlijk nog wel. Geen powerplay, geen godmodding van andermans personages, netjes schrijven. Je weet wel, alles dat voor zich spreekt.
Zie deze RP als een soort sandbox-RP. Het speelt zich af in Konigsberg, de hoofdstad van het land, en dat is het toneel van je avonturen. Je eigen verhaal schrijven mag best, anderen hoeven er niet eens op in te haken. De enige voorwaarde is dat het zich in Konigsberg afspeelt.

Meerdere personages zijn toegestaan, maar hou ze voor je eigen bestwil beperkt. Als je 5 afzonderlijke personages wilt mag dat, maar hoe meer ballen je toe voegt, hoe lastiger het jongleren wordt.

Verder hoop ik dat dit een snelle RP wordt. Veel kleine plotten die snel opgelost worden, mensen die snel op elkaar reageren. "Ik schrijf van de week wel eens een post" is iets dat ik niet graag hoor. Hoe sneller de reacties op elkaar, hoe leuker en levendiger het wordt.

Allons-y!))

Welkom in Konigsberg, het hart van Avaren, waar de machtige rivier de Evera splitst in de Alranel en de Renas. De grootste, rijkste, en drukste stad van het land. Een plek van culturele, economische en architectonische wonderen. Zetel van de Vorst en de Santak. Konigsberg is de trots van het land, het juweel van de wereld (hoewel mensen uit het Keizerrijk dat altijd tegen zullen spreken). Marktpleinen, prachtig gebouwde salanten, grote villa’s van de raad van verlichting, dat alles maakt de hoofdstad van Avaren een prachtig en kleurrijke plaats.
Maar schijn bedriegt. Wie voorbij die pracht en praal kijkt ziet de plekken die een mens maar graag vergeet en nog grager vermijdt. In de schaduw van het befaamde slot van de Vorst liggen de sloppenwijken. Daar zijn de straten smerig, de mensen grimmig, en nergens in Avaren is de levensverwachting lager. De huizen zijn gammel, overbevolkt, en ontberen iedere luxe. Bendes heersen bij dag en dieven bij nacht. Dit is een plek zonder wetten, zonder genade, en zonder toekomst. Iedereen in Konigsberg weet van de sloppen, maar niemand doet er iets aan: de Schaduw van de Berg, zoals het gebied genoemd wordt, is niet te redden. Wie hier opgroeit heeft maar een doel in het leven: overleven. In de Schaduw van de Berg zijn er maar weinigen die lang leven. De sterken, de slimmen, de talentvollen, en de mazzelaars.

De laatste groep is verreweg de kleinste. Geluk is iets vreemds. Het ene moment staat het je bij, en het volgende moment laat het je in de steek. En in de donkere wijken van Konigsberg is geluk snel op. Maar voor sommigen niet. Gelukskristallen –échte gelukskristallen- zijn zeldzaam en door de grote aantallen namaak die in omloop zijn worden de kristallen vaak als bijgeloof bestempeld. Maar wie een echt gelukskristal in handen heeft kan zelfs in de krottenwijken van Konigsberg overleven…

---

Iedere dief in de Schaduw wist dat Sertes Alumin de grootste geluksvogel van Konigsberg was. Tevens de meest excentrieke. Het was algemeen bekend dat Sertes niet zijn echte naam was, maar hoe hij echt heette scheen niemand te weten. Wie Sertes ernaar vroeg kreeg altijd een glimlach en een antwoord als “als je een mantel weggooit, maakt het dan nog uit welke kleur hij had?” Als men doorvroeg bekende Sertes dat hij het zelf ook niet wist.

Beroemde dieven leven niet lang. Niet in Konigsberg en al helemaal niet in de Schaduw van de Berg. Of Sertes een beroemde dief was viel te betwijfelen, maar bekend was hij zeker. Een aantal bendes hadden geprobeerd hem te pakken te krijgen om hem te dwingen te vertellen hoe hij aan zijn geluk kwam. Ze kregen hem nooit te pakken. Toen Sertes aan een bende ontsnapte door naakt door de salant van de Santak te rennen en te verdwijnen in de commotie was de onderwereld tot de conclusie gekomen dat Sertes’ geluk niet van een kristal kwam, en dat hij -op een of andere manier- van zichzelf zo’n geluksvogel was.


‘Het antwoord is nee, Sertes.’
Sertes liep achter de weg benende vrouw aan. ‘Alsjeblieft, Ines, ik kan deze roof niet doen zonder een goede infiltrant en jij bent de beste actrice die ik ken!’
De jonge Ines draaide zich met een ruk om, en Sertes liep bijna tegen haar aan. ‘Je vraagt me om het hof van de Vorst te infiltreren! Ik ben goed, maar de raad van verlichting is heel lastig om in te komen.’
Sertes stak zijn linkerhand in een zak van zijn jas, terwijl hij met rechts even aan zijn wenkbrauw krabde. ‘Ik heb alles dat je nodig hebt. Een geloofwaardig alias met motieven, baljurken, sierraden, zelfs een lijst met personen voor wie je moet oppassen!’
Ines tikte driftig op zijn borst. ‘Heel mooi allemaal, maar wat je van plan bent is stompzinnig. Als we niet allemaal aan de strop eindigen zou je het al geslaagd kunnen noemen. Het was op zich al absurd genoeg, maar met een jaar voorbereiding en infiltreren was het misschien gelukt. Je wilt dit in 1 maand tijd doen! Het is onmogelijk, Sertes. Ik ga mijn nek niet voor je uitsteken, niet met zo weinig tijd om voor te bereiden. Je zoekt maar iemand die net zo gek is als jijzelf om je edele dame te spelen.’ Met die woorden draaide ze zich weer om en beende ze weg. Sertes bleef met lege handen achter. Hij bleef staan totdat ze uit het zicht verdwenen was. Toen fronste hij en begon hij de andere kant op te lopen.
Dit was… problematisch. De valse alias was afgemeten op Ines. Als zij niet meedeed aan deze kraak was de moeite die hij gedaan had voor het creëren van de identiteit voor niets geweest. Sertes had een hekel aan dingen voor niets doen. De vervalser waarmee hij samenwerkte voor deze roof was op zijn zachts gezegd onbetrouwbaar. Dikke kans dat de vogel al vervlogen was en dat Sertes naast een nieuwe infiltrant op zoek moest naar een nieuwe vervalser. Een uitvalsbasis met betrouwbare uitbater had hij al. Jonas was een meestersmid en, net als Sertes, nogal een excentriekeling. Zijn smederij was zowel een normale smederij als een uitvalsbasis voor dievenbendes, en het was al jaren een van Sertes’ favoriete uitvalbasissen. Jonas was altijd een goede en loyale vriend. Iets zeldzaams in de onderwereld.

Een uitvalsbasis was op dit moment eigenlijk het enige dat hij had. Hij had geen infiltrant, geen vervalser, geen oplichter, geen luistervink, geen spierbundels, geen administrator, en zelfs geen kraker. Spierbundels, luistervinken en krakers waren makkelijk te rekruteren. Het waren standaard onderdelen van iedere dievenbende. Infiltranten en administrators waren het lastigste. Die moesten zowel loyaal als getalenteerd en bereid zijn. Ines was loyaal en getalenteerd geweest, maar in tegenstelling tot standaarddieven lieten administrators en infiltranten zich door verstand leiden in plaats van hebzucht. Sertes had geconcludeerd dat dit kwam doordat ze een imago hadden om aan te denken. Een infiltrant die te gretig is valt op en wordt gepakt, wat hem in het vervolg als infiltrant nutteloos maakte. Een administrator die er met de kas van de bende vandoor gaat hoeft nooit meer te verwachten dat hij aangenomen wordt.
Dat maakte het rekruteren van die twee rollen altijd lastig. Voor krakers hoefde je maar even met een zak zilverlingen te rammelen en spierbundels waren nog simpeler. Luistervinken vereisten enige tijd en wat precisie, maar vormden doorgaans geen probleem. Een goede vervalser vinden kon problematisch worden. Een nieuwe infiltrant vinden was zojuist problematisch geworden. Een administrator vinden was al vanaf het begin problematisch. Eigenlijk was deze hele kraak problematisch.

Het begon allemaal vorige week. De Vorst had aan zijn raad van verlichting mede gedeeld dat hij in 5 weken een bal zou geven. Bals waren niet ongewoon onder de hogere adel, maar de Vorst was al wat ouder en had in geen jaren een bal in zijn slot gegeven. Een bal was voor dievenbendes altijd een mooi moment om in te breken, en dus wist de georganiseerde misdaad van de Schaduw al snel van het bal van de Vorst. Het werd als mogelijkheid echter snel weer verworpen. Het slot was beter beveiligd dan de villa’s van de raadsleden, en iedereen was het erover eens dat er te weinig tijd was om voorbereidingen te treffen.
Sertes was het daar niet mee eens. Hij was de enige die nog plannen had om in te breken in het slot van de Vorst. De buit zou geweldig zijn, om van de eeuwige roem maar te zwijgen.
Andere dieven vroegen Sertes vaak waarom hij met zijn geluk nog niet genoeg geld bij elkaar had gestolen om als een edelman te leven. Weinigen wisten dat hij dat ook daadwerkelijk had gedaan. Een paar goede kraken, een stevige gefabriceerde identiteit, en voor een half jaar had hij succesvol de edelman uitgehangen. Totdat hij zich begon te vervelen. Want wat moest je doen als je alles had? De leden van de raad van verlichting hielden zich bezig met bals en hofintrige, maar dat interesseerde Sertes niet. Er was geen actie, geen roes van het moment, geen beloning. Dus na een paar roven in edelmanshuizen waarin hij zelf als de infiltrant van de een of andere dievengroep fungeerde vond hij het welletjes en zette hij zijn eigen dood in scène door zijn wijnkelder op te blazen.

En nu was hij terug in de Schaduw van de Berg en beraamde hij alleen nog kraken die lastig waren. Meestal werkte hij alleen, maar toen hij deze week hoorde van het bal van de Vorst wist hij dat hij een bemanning nodig ging hebben. Maar het verzamelen van die bemanning was nu al lastig gebleken. Ines was niet de eerste infiltrant die hij had benaderd en de administrators die hij had gesproken vonden het ook gekkenwerk.
Ze hadden gelijk, natuurlijk. Een kraak op het slot van de Vorst plannen was op zich al lastig genoeg. Diezelfde kraak in een maand voorbereid hebben was van weer een ander kaliber. Voor dit soort dingen had je vertrouwen nodig.
Malend over die gedachte stapte hij afwezig Jonas’ smederij binnen. Geen van de leerlingen van de smid keek langer dan vier seconden op. Ze wisten dat de blonde man in de lange bruine jas en baret een vriend was van de meester en dus met rust gelaten diende te worden.

‘Je lijkt gepikeerd, Sertes.’
‘Hm?’ Sertes keek op van zijn kelk wijn. Een gezette man met een kaal hoofd en een volle rossige baard stond in de deuropening roet uit zijn schort te vegen. Jonas.
‘Wat heb je nu weer voor kopzorgen? Je zit al tien minuten zielig in je wijn te staren maar je drinkt niets.’
Sertes veerde overeind. ‘Het ziet er naar uit dat deze kraak lastiger gaat worden dan ik dacht.’
Jonas grinnikte. ‘Wat, je dacht dat inbreken in het slot van de Vorst simpel zou zijn?’
Sertes begon te ijsberen. ‘Nee, daarom doe ik het ook. Maar anderen vertrouwen niet echt op mijn… talenten.’
‘Niet zo gek, iedereen weet dat jouw geluk geen invloed heeft op dat van anderen. Als je bemanning gepakt wordt zullen jullie allemaal opgepakt worden. Jij zal wel ontsnappen aan de galg omdat het touw knapt en je het op een lopen kan zetten, maar de anderen zullen bengelen en ze weten het. Mensen vertrouwen je niet, Sertes.’
‘Dat had ik zelf ook al bedacht. Maar ik kan maar niet verklaren waarom niet.’
Jonas grinnikte. ‘Misschien zijn het de gestoorde plannen en lage overlevingskansen?’
‘Maar dat is toch juist wat het leuk maakt?’
‘Sertes, soms vraag ik me af hoe je zo briljant en stompzinnig tegelijk kan zijn. Bedenk je je wel eens dat anderen dit niet voor de lol doen?’
Sertes hield in. ‘… Nee. Ik heb dat nooit kunnen begrijpen. Maar ik zal het maar van je aannemen. Wat is je punt?’
‘Vertrouwen,’ zei Jonas terwijl hij op de stoel ging zitten, ‘is iets dat je moet winnen, Sertes. Je zou een stuk betrouwbaarder zijn als je kraken zou plannen die grotere kansen op succes hebben. Als bemanningsleden weten dat ze met volle zakken en hun hoofd op hun schouders weglopen na een kraak zijn eerder geneigd terug te komen.’
‘Dus je wilt dat ik makkelijkere klussen plan zodat mensen weten dat ik betrouwbaar ben? Waarom zou ik? Simpele klussen kan ik best in mijn eentje af.’
‘Weet ik, weet ik, maar het gaat hier niet om jou, maar wat anderen van je vinden. Zie je dan niet in dat mensen minder geneigd zijn voor je te werken als het risico groot is? Je moet het opbouwen. Voer ze simpele klussen, en voer langzaam het niveau op, totdat ze bereid zijn voor je te werken voor je onmogelijke klussen. Omdat ze je vertrouwen.’
Sertes stopte met ijsberen. ‘Laat me het even helder krijgen. Jij wilt dat ik een dievenbende begin.’
Jonas leunde achterover. ‘Ik dacht even dat je het nooit zou begrijpen. Ja. Begin een vaste bende, win hun vertrouwen, en dan heb je een vaste bemanning voor je onmogelijke kraken.’
‘Ze zouden nooit op tijd klaar zijn voor het bal van de Vorst.’
‘Laat het bal van de Vorst varen. Dat gaat niemand lukken, zelfs jou niet.’
Sertes begon weer te ijssberen. ‘Dus ik geef deze kraak op om een bende op te bouwen voor wanneer er zich weer eens zo’n kans voordoet. Lijkt… saai.’
‘Oh? Denk aan de uitdaging. Een dievenbende opbouwen uit het niets en zorgen dat ze de beste bende in de Schaduw zijn lijkt mij allerminst saai.’
‘Hm.’ Sertes tuurde voor zich uit. Een eigen bende… ‘Het dievengilde van Alumin. Klinkt helemaal niet gek.’
‘Gilde? Alleen groepen in het handelsdistrict noemen zich gildes.’
‘Maar we zijn toch zeker een groep uit het handelsdistrict? Jouw smidse is onze uitvalsbasis, en sinds dat in het handelsdistrict is maakt dat het tot een gilde.’
‘Ho even, ik heb helemaal niet toegezegd dat je mijn smidse mag gebruiken!’
‘Nee. Maar dat doe je toch wel.’
‘Ik heb geen keuze, of wel?’
‘Nee,’ zei Sertes vrolijk. ‘Jij geeft me het idee, dus je moet maar instaan voor de consequenties. Jouw smidse zal het gildehuis van het dievengilde van Alumin zijn! Bedankt voor het idee, ik sta in je schuld.’
Jonas wuifde het weg met een van zijn grote handen. ‘Een tweehander met ingelegde robijnen zou leuk staan in mijn collectie. Maakt niet uit van wie je hem jat.’
‘Deal!’ Met een opgewekte tred liep Sertes naar de deur.
‘Wat ga je doen?’
Sertes zette zijn baret recht en glimlachte. ‘Rekruteren, natuurlijk!’
De deur viel achter hem dicht.

((OOC:het model van Sertes' jas en baret: ,
Als er vragen zijn: post ze! Ik zorg dat ik snel antwoord kan geven. Ik hoop dat het in de smaak valt!))

_________________


Valar Morghulis.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 25 Apr 2012, 14:27 
Offline
Soldier
Soldier
User avatar

Joined: Sun 24 Oct 2010, 15:54
Posts: 730
Location: Utrecht
((OOC: en u krijgt een minipost van mij! ohw wat leuk ohw wat leuk xD))

Zacht kraakte de steentjes onder zijn voeten terwijl hij zich zachtjes voortbewoog over de daken. Diep ineengedoken hield hij soms stil en gluurde naar beneden. Het was stil op de straten. Oké stil was het niet. Er klonk geroezemoes, het vuur in de verlichtingslampen knetterde en soms kon je de klappen die in huizen werden uitgedeeld, de gillende vrouwen, vallende stoelen, gelach, gebulder, het afgaan van een geweer en nog meer van dat soort dingen horen. Maar aangezien het stiller toch nooit in de hoofdstad zou worden en omdat hij nog nooit uit de hoofdstad was geweest - na zijn weten dan - was het stil. De wind trok zachtjes aan zijn haar, hem aanmanend om verder te gaan. En dus richtte hij zich weer op en liep verder. Eigenlijk was het niet nodig om te bukken, maar ach een kwestie van gewoonte. Als iemand naar boven keek, zou niemand hem zien, want de huizen waren te stijl en daarmee de daken te hoog. Hij stond op een pand van drie verdiepingen hoog en nam een sprong naar een ander pand. Met een zachte bons kwam hij neer en ving zichzelf op door diep door zijn knieën te gaan en zijn handen op de grond te plaatsen. "Grrrrr." klonk er zachtjes geïriteerd uit zijn mond. Toch maar eens handschoenen scoren. De scherpe steentjes op het dak, zorgde voor kleine steekjes in zijn handen. Hij veegde zijn handen dan ook af aan zijn broek en kon de kruimels steen horen vallen, waarna hij weer in beweging kwam. Het was nacht en de wind was relatief koud. Relatief aangezien het bijna nooit echt koud was buiten in de stad, koud omdat de wind verkoelend werkte en dus een zekere mate van kou verspreidde. Hij wist van anderen dat echte kou betekende dat je meer als 1 deken nodig had en dat je dan ietwat dikker kleding, als dat hij aanhad, nodig zou hebben. In de kelders was het wel frisser, maar ook daar ging je er niet dood van als je bijna niks aanhad. Sowieso was het daar warmer door de lichamen die daar waren.

Ondertussen was hij blijkbaar op zijn plek van bestemming aangekomen, want hij begon naar beneden te klimmen. Het duurde een tijdje voordat hij echt beneden was. Het eerste stuk legde hij af door zich vast te houden aan wat gaten in de muur en zijn voeten zorgvuldig neer te zetten zodat hij grip had. Lager aan de muur waren er wat ramen waar hij zich aan de kozijnen aan kon vasthouden. Nog lager waren er waslijnen en houten uitsteeksels uit de muur, waar waslijnen aan vast gemaakt konden worden. Het laatste stuk sprong hij en hij kwam op een heel klein plaatsje uit. Een pleintje. Of eigenlijk een ruimte van 2 bij 2 meter, waaromheen muren zonder deuren stonden. Een vergeten stuk ruimte in de stad. En daar was een luik op de grond, bekleed met wat onkruid en troep. Eigenlijk een gevlochten mat, die ze over de grond hadden heengelegd. Het was wat irritant, want de ranken hadden de neiging zo met elkaar te vervlechten dat het luik niet meer open kon. Dan moesten ze weer aan het 'tuinieren'. Maar ditmaal ging hij goed open en hij liet zich naar beneden vallen. Ondergronds liep hij nog een paar trappen naar beneden en liep wat gangetjes in. Het laatste stuk moest hij gebukt afleggen. Maar uiteindelijk betrad hij een ruimte en een stem kwam hem al tegemoet. "Jingsy!"

((OOC: plaatje van Jingsy: http://lavinia208.deviantart.com/gallery/#/d3fmg53))

_________________
~ You may say I'm a dreamer ~
- But I'm not the only one -


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 25 Apr 2012, 16:56 
Offline
Mercenary
Mercenary
User avatar

Joined: Wed 05 May 2010, 16:10
Posts: 477
Location: Roosendaal
"Nee! Ik heb het al eens gezegd en ik doe het niet! Het is gekkenwerk!" Klonk een gedempte, maar behoorlijk geïrriteerde stem. "Om een of andere reden zijn de slachtoffers altijd gewaarschuwd! En aangezien we al gezocht hebben naar een infiltrant, en die toch niet gevonden hebben, doe ik het niet! Je weet wat er met Viktor is gebeurd!" Een zucht was nu hoorbaar. Een tweede man in de kleine kamer begon nu te spreken. "Luister, als wij het nou allemaal voorbereiden, en pas op de dag zelf vertellen waar we toeslaan. En zodra we ze het verteld hebben, laten ze we niet gaan tot de kraak zelf! Zo is er geen tijd om te verklikken. Waterdicht, toch?" De man sprak zo overtuigend, dat hij de weigeraar - alweer- aan het twijfelen bracht. "En wie zou je dan willen overvallen? De laatste succesvolle roof was al een hele tijd terug! We hebben weinig geld in de kas, en daarbij weten de meeste mogelijke slachtoffers al dat we onze aandacht op een van hen hebben gericht, en die hebben hun zwakke plekken ook al verholpen! Nee, het is gewoon nie-" Voor Hij zijn zin kon afmaken kwam de andere er tussendoor. "Het is wel te doen! Ik heb ook al iemand. Hij is niet echt snugger, zoals je weet. Wij gaan inbreken bij Olaf." De weigeraar keek geschokt. "O-... Olaf..? Je moet wel gestoord zijn daar in te breken! Die gast heeft minstens 5 hersenloze spierbundels voor elke in- en uitgang staan!" De andere man glimlachte. "De kelder niet. Plus, ze zijn zoals je zei vrij hersenloos, dus dat moet je toch wel kunnen verhelpen?" De andere man fronste en er trok een diepe rimpel over zijn voorhoofd. 'Dat zou kunnen.' Dacht hij. 'Maar, het is toch riskant...' De weigeraar zei toen maar dat hij erover na zou denken. Hij verliet de kamer. De dievenleider was geen domme man, en had genoeg mensen die hij kon vertrouwen. Maar ze hadden de financiën nodig, en dus ook de man die net weigerde. Maar hij vertrouwde hem voor zover hij hem kon gooien. En soms, als hij weer eens lastig deed, zou hij wel eens willen proberen hoever dat was. Diep in gedachten verzeild was hij gaan zitten. Hij zat zo eventjes te denken, toen er ineens iemand de kamer kwam binnengestormd, zonder zich aan te kondigen. "Wat moet je hier!?" Snauwde de opgeschrokken leider. "Het spijt me, mijnheer, maar ik moet u dit belangrijk nieuws gelijk vertellen!" De man die binnengerend was aarzelde even. "Nou, wat is er zo belangrijk dan?!" snauwde de dievenleider. De man begon onmiddellijk te stotteren. "Ee-... Een van de.. Een van de bewakers is net bewusteloos gevonden, mijnheer." Wist hij er nog net uit te krijgen. Hij hield zijn ogen strak op de handen van de leider, en dat was maar goed ook. De leider pakte zo snel als een reflex een werpmes uit de houder in zijn zij en smeet hem naar het hoofd van de man. Die dook gelijk neer, en maar goed ook. Het mes bleef nog natrillen in het hout. "Idioten! Alleen maar idioten hier!" Riep de leider woedend. "Beveilig de uitgangen, niemand komt er meer uit!" Marcello Romano had genoeg gehoord. Hij moest wegwezen.

Dat bleek makkelijker dan gedacht, want de meeste dieven uit de bende bleken inderdaad niet zo slim. Marcello wist zeker dat hij zich er wel uit kon bluffen, maar vond dat onder omstandigheden niet het makkelijkste idee. Hij kroop verder, in de tussenruimte van het plafond en de volgende verdieping. Het was een kleine holte, maar kwam precies boven het kamertje van de leider uit. Het was een klein geluk, dat hem een hoop bezorgd had, in een vrij kleine tijdspanne. De meest efficiënte weg uit het hol van de dieven was een afleiding bezorgen. Hij wist dat de dieven één bepaalde hoek, vlakbij een van de uitgangen, altijd inwisselden voor een afkorting. Marcello klom vanuit een klein gat op de balken die vrij hoog in de gangen geplaatst waren. Hij liep van balk tot balk, soms bevriezend (ook in zeer benarde en gênante posities) als er ineens een dief voorbij sprintte. Een klein stukje van de hoek af gooide hij een pakketje, na een touwtje dat eruit stak in brand gezet te hebben, achter zich. Hij snelde zich naar de hoek, deed zijn vingers in zijn oren. Hij moest ze immers nog vaker gebruiken. Hij hoorde een gedempte knal, en deed zijn vingers uit zijn oren. Hij hoorde heel wat voetstappen opeens naar de plek waar het pakketje ontploft was, en een kleine rookwolk had gecreëerd, rennen. Hij keek op zijn balk de hoek om. Niemand te zien. Soepel slingerde hij naar beneden en ontsnapte uit het hol. Hij moest nog een beloning innen, en iemand waarschuwen. Hopelijk probeerden ze deze keer niet hem te vangen als hij zijn beloning op kwam halen. Het lukte ze namelijk nooit en de volgende keer zou hij hen gewoon laten beroven. Hij kon er zelfs aan meedoen, maar waarom veel energie ergens insteken als het zo ook kon? De kleine zwendels van vroeger gaven hem nauwelijks genoeg om te leven. Na heel lang een oplichter geweest te zijn, was hij erachter gekomen wat de echte waarde van informatie was. Toen had hij zijn al zijn gluiperigheid aangewend en was een ontzettend goede luistervink geworden. Hij leek behoorlijk veel geluk te hebben gehad met zijn aangeboren eigenschappen. Maar niet zoveel geluk als Sertes de Konijnenpoot -Hij kwam, met ontzettend veel geluk, zelfs uit de moeilijkste situaties, vrijwel altijd ongedeerd. Daarbij was hij niet langzaam, indien hij weg moest rennen. Zo was hij aan de bijnaam gekomen.- altijd had gehad. Blijkbaar hield dat geluk plots op, toen zijn kelder was geëxplodeerd. Tenminste, dat dacht de adel. De 'onderwereld' wist wel beter. Marcello had zo'n legende wel willen ontmoeten, maar had nooit een kans daarvoor gehad. Terwijl dit door zijn hoofd schoot klom hij een dak op, en sprong van dak tot dak, tot hij bij de plaats was waar zijn beloning op hem wachtte.

_________________
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction


Last edited by GaaraKyuubi on Wed 25 Apr 2012, 18:55, edited 1 time in total.

Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 25 Apr 2012, 18:51 
Offline
Soldier
Soldier
User avatar

Joined: Fri 20 Nov 2009, 08:05
Posts: 835
Location: Somewhere between Jupiter and Venus
De grote zware houten deur ging, piepend en krakend, langzaam open. Het warme kaarslicht vanaf de gang verlicht de duisteren kamer achter de deur. Een klein gestalte komt de kamer binnen gelopen en loopt direct naar de andere kant van de kamer toe. Aan deze kant van de kamer bevindt zich een uitstekend stuk steen over de gehele breedte van de muur en in het midden van de stenen rand bevindt zich een goot. De gestalte pakt vanaf deze richel een steentje en slaat hiermee op de binnenkant van de goot, waarbij een vonkje ontstaat. Een vonkje, dat slechts een fractie van een seconde bestaat om daarna weer te vergeten te worden. Dit vonkje gaat echter niet heen zonder zich te hebben bewezen in zijn korte bestaan. Dankzij dit vonkje, ontstaat er in de gehele richel een knetterend vuur wat de kamer verlicht.
De kleine gestalte, draait zich om en loopt naar de deur toe met het doel om deze weer te sluiten. Met de deur gesloten loopt de gestalte naar een uit mahoniehout bewerkte stoel en bureau gemaakt in dezelfde stijl als de stoel. Op dit bureau staat een zilveren standaard, waarop de gestalte een bebloed zwaard legt. De gestalte neemt plaats op de stoel, opent de la links en haalt hieruit een zwarte doek en begint met een grote zorgvuldigheid het zwaard schoon te maken.
Dit zwaard is al sinds zijn schepping in het bezit van de eeuw ouden familie van de gestalte. Een zwaard waar er maar een van is. Het gevest is gemaakt van goudkleurig metaal, belegd met robijnen, saffieren en diamanten. De kling van het zwaard is gemaakt van een zeer zeldzaam metaal. Een metaal met eigenschappen die superieur zijn aan de zwaarden en steekwapens van het normale volk en zelfs de meeste edellieden zijn niet in het bezit van een zwaard dat zijn gelijken vind in het zwaard van de gestalte.
Ongeveer een twintig minuten later staat de gestalte op en loopt naar de hoek van de ruimte en buigt voorover naar de eikenvloer en wipt met een dolk een plank uit de vloer. Onder de plank ligt een zwartleren langwerpige doos. De gestalte neemt de doos mee naar het bureau en haalt de deksel ervan af. De doos van binnen is bekleed met wit schapenwol en gevormd naar de vorm van het zwaard. De gestalte pakt het zwaard van de zilveren standaard af en legt het voorzichtig in de doos, waarna de gestalte de doos terug legt, veilig en onvindbaar voor het onwetend oog onder de eikenvloer.
De gestalte loopt naar een boerenkast, die totaal niet in de kamer past, en doet de deurtjes open. In de kast hangen twee haken, waarvan eentje leeg is en aan de andere haak hangt een zijde badjas. De gestalte verwisseld de kleren, die het draagt en trekt de zijde badjas aan. Sluit de deuren van kast. Rechts van de kast is de grote zware houten deur, waardoor de gestalte eerder op de avond al door naar binnengekomen is. De gestalte staat op het punt om de deur te open, en laten we het maar toeval noemen, want de duisternis deed zijn herintreden in de kamer.

En de gestalte? Die liep de trap op naar boven. Naar de slaapkamer, ontdeed zich van de badjas en dook het hemelbed in met de gedachte aan een ontbijt op bed de volgende morgen, klaargemaakt door de butler.

((OOC: van mij ook niet zo'n grote post, en ik benieuwd hoe dit gaat lopen, ik vind het wel een leuk idee (maar dat is de rpg van woldam ook)))

_________________


Going faster than the speed of light isn't possible. That would mean you could go to a place in time. And at that time you wouldn´t be born, but still would be at that place.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 25 Apr 2012, 19:31 
Offline
Guard
Guard
User avatar

Joined: Thu 05 Nov 2009, 07:45
Posts: 272
Location: my own fantasy
“Gaap” Derrald zat in zijn stoel in de grootste kamer onder het gebouw. “Excuseer meneer daar bij die deur. Hoe lang duurt het nog voordat de groep terug is?” “Ehm, hoe kan ik dat weten? Ik ben maar een wachter.” “Aha, dan zou ik het maar eens aan de commandant van die groep gaan vragen. Ik zou het enigszins prefereren om die groep terug te zien met de voorwerpen die van eigenaar zijn gewisseld. Als ze niet op tijd terugkomen zal er enigszins sancties op kunnen volgen. Maar goed, ik zal mijn ongeduldigheid voor mijzelf houden.”
Derrald stond op, streek zijn witte broek glad en liep de kamer uit. “Blijf jij maar staan, ik vraag het zelf wel even na.” Derrald, bekend als het witte hert van de Schaduw, liep door de gang en ging de trap op. Hij klom uit het luik dat in een inloopkast in de kelder uitmondde. Toen opende hij de kast en stapte eruit. Hij sloot de deuren en liep de trap op het huis in. “En, beste man, al wat gehoord van onze kleine expeditie naar het weledele huis op een enigszins grote afstand van dit huis?” “Nee baas, zou de aanval op de andere basis zijn mislukt?” “Dat zal wel aannemelijk zijn onderhand. Maar goed, ik ga maar even wandelen. Als er nieuws is hoor ik het zo wel weer.” Hij liep de straat uit. Hij vond het nog steeds amusant dat hij werd gezien als één van de engste mannen van de Schaduw, dankzij zijn ongekende beleefde taalgebruik, snelle reflexen en natuurlijk zijn spierwitte masker, haar en kleding. Ook de ontwikkeling van gewone rover tot leider van een klein zootje ongeregeld. Heel amusant. En met zijn hand op zijn dolk liep hij verder. Niet dat het nodig was. Vele rovers waren veel lichaamsfuncties verloren door hun fout de reflexen van het witte hert op de proef te stellen. Domme mensen.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 25 Apr 2012, 21:44 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Mon 09 Aug 2010, 13:52
Posts: 1050
Location: Zeewolde
Een plotselinge gedempte ontploffing trok Sertes' aandacht. Interessant!
In de schemering was de witte rook die vijf huizen verderop uit de ramen kwam goed te zien. De rook was te wit om van vuur te komen. Rookbom. Daar waren interessante dingen gaande. Sertes zette zijn baret recht en versnelde zijn pas. Al snel zag hij iemand gehaast een dak op klimmen. Zou het een kraker zijn? Dat, of een luistervink. Nieuwsgierig stak Sertes zijn rechterhand in een binnenzak van zijn jas en haalde zijn wapen tevoorschijn: een zweep van zwart leer met een ijzeren ring op het uiteinde. Met de zweep in zijn hand klauterde hij het dichtstbijzijnde dak op. De kraker sprong van dak tot dak. Hij leek niet al te gehaast, dus Sertes liep redelijk snel op hem in. Sertes schatte de afstand in. Met een beetje geluk kon hij wel...

Sertes haalde uit met de zweep, en met een klap wikkelde die zich om de enkel van de voortvluchtige. Deze viel voorover op het platte dak, waar hij een momentje duf bleef liggen. Sertes rolde zijn zweep rustig op en stak hem terug in de binnenzak van zijn jas. Met een ontspannen houding stelde hij zich op aan de voeten van de man. Het was duidelijk geen kraker, daarvoor had hij te weinig zakken om dingen in mee te nemen. Een luistervink dus. Dat werd bevestigd door zijn kleren: donker en strak, zodat hij moeilijk te zien was en nergens achter bleef haken. Zijn gezicht was onbedekt. De jongeman had dikke zwarte haren die licht krulden, een kort getrimd zwart baardje, en donkerbruine ogen. Hij was iets korter dan gemiddeld. Sertes herkende hem niet. Geen al te bekende luistervink dus. Mooi!
‘Sorry daarvoor. Het leek me niet echt handig om te schreeuwen – zo vervelend als je ontdekt wordt, rennen is vermoeiend.’ De luistervink leek verward. Niet echt een rechttoe-rechtaan persoon dus. ‘Wat is je naam, luistervink?’

_________________


Valar Morghulis.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Thu 26 Apr 2012, 07:54 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Wed 04 Nov 2009, 19:44
Posts: 418
Location: Zuidwolde, The Netherlands
Rutger liep rusteloos door de straten. Zonder doel, eten, of enig ander bezit dan zijn kleding, een bril en wat geld. Een bruine, versleten jas hing om zijn schouders, zijn schoenen hadden al bijna geen zolen meer en zijn bruine haar was warrig, vies en vol met klitten. Treurig keken zijn groene ogen door de grauwe straat. enkele kinderen renden langs hem. Hoe konden zei nou gewoon opgroeien zonder geld? Het konden nog wel eens wezen wezen ook. Hij liep door. Om hem heen riepen mensen. Het was druk in het straatje, maar het maakte Rutger allemaal niks uit. Het enige wat hij moest doen was enigszins geld bij elkaar sprokkelen. En dat was al lastig genoeg.

Twee jaar geleden had alles er nog rooskleurig uitgezien. Hij had het winkeltje in rariteiten van zijn vader overgenomen. Met zijn negentien jaar was dat nog wel jong geweest, maar anders hadden ze geen inkomsten meer. Zijn vader was dat jaar overleden. En de zaken gingen goed en het geld stroomde binnen. Als het zo door ging kon hij zelf misschien iemand aannemen, dan kon hij meer zoeken naar rariteiten. Maar dat moment was nooit gekomen.

Rutger schopte een steentje voor zich uit. Hij had honger, maar was bijna blut. En hij had ook al gemerkt dat bedelen in de sloppen vrij weinig zin had. Hij had gewoon een baan nodig. En snel. Maar de meeste herbergen wouden hem niet hebben en de winkels konden hem niet hebben, die hadden zelf ook grote problemen. Dat hij ooit nog uit zou komen in de sloppen, dat had hij nooit verwacht. En dat hij dan ook nog eens geld bij elkaar moest sprokkelen door te bedelen. Als een van zijn collegea's hem maar niet zo zou zien. Hij kek omhoog. Het begon te schemeren en de zon zakte langzaam tussen de huizen weg. Als hij niet snel een baan kreeg, zou hij zelf ook snel wegzakken.

_________________
Light travels faster than sound,
This is why some people appear bright,
Until you hear them speak

De ananas is wel duur!


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Thu 26 Apr 2012, 12:06 
Offline
Soldier
Soldier
User avatar

Joined: Sun 24 Oct 2010, 15:54
Posts: 730
Location: Utrecht
Een jongetje zat op een stel vellen op de grond naast de deur. Een deken was om hem heen geslagen. De jongen had echter een scherp mes voor hem op de grond liggen en dat maakte de onschuldige indruk die hij maakte ietwat ongedaan. De jongen had bruin haar dat slordige in pieken op zijn hoofd stonden. Vele klitten maakte het een warrige boel. Het jongetje was hoogstens 10 jaar oud en was klein van stuk. Zijn hoofd was ietwat bol en hij had grote hazelnootbruine ogen. Een klein glimlachje sierde zijn mond. Het gehele gezicht was eigenlijk vuil van het stof, maar een gezond laagje vuil deed niemand kwaad.
"Situatie onder controle, Jingsy! Iedereen is nu binnen en volgens mij slapen de meesten."
"Dankje, Jesse." Jingsy gaf de jongen een glimlach en liep verder naar de ruimtes die achter deze gang lagen. Jesse stak zijn hand nog even op ter groet en zo werd zijn andere arm ook zichtbaar. Jinsy's blik verstrakte toen hij het nietige ding zag. Jesse had maar een halve linkerarm. Het ding stak nog in verband, maar dat zou er binnenkort af kunnen. Een maand of wat geleden had Jingsy de jongen gevonden op straat. Totaal bebloed, maar geruisloos stil. Misschien had hij al uren gegild en was daarna flauwgevallen. In ieder geval was de jongen nu wakker, maar op sterven na dood. Hij had een ontbloot bovenlijf, want zijn hemd zat om zijn arm gewikkeld. Jingsy had de jongen zonder twijfel meegenomen. Jesse had voor het leven dat hij nu leidde als dienstjongetje in een burgelijke woning geleefd. Een mooi leven, waarbij je eten kreeg, maar hard moest werken. Familiebanden hadden hem die baan bezorgd of misschien hadden zijn ouders hem wel gewoon aan de familie verkocht, het maakte niet echt uit. Feit was dat het ongelukkige toeval er was, dat er spullen uit de woning van de familie was gestolen. Jesse had in de keuken geslapen en waarschijnlijk waren de dieven via de keuken naar binnen en buiten gegaan. In ieder geval lag er een verdwaalde ring op de keukenvloer. Het werd Jesse verweten dat hij de dieven niet had gehoord of misschien zelfs samen had gewerkt met de dieven. En hoewel de familiehoofden het misschien niet hadden toegestaan wat de straf hiervoor zou worden, werd besloten dat de straf voor zijn begane daden zou worden bedacht en uitgedeeld door de plaatselijke strafdeler. Een man die in dienst was bij verschillende families om dit soort zaken te regelen, wanneer de families hier niet zelf verantwoordelijk wilde zijn. Jesse zei nu nog vaak dat de familie niet wist van de straf. Dat ze dachten dat hij gewoon terug zou komen. Jingsy was minder optimistisch. Maar kortom de straf op diefstal was het afhakken van een hand. Bij Jesse hadden ze helaas ietwat mis gehakt, want de helft van zijn onderarm was erbij afgehakt. De splinters bot staken dan ook onregelmatig uit zijn huid en eigenlijk was de jongen op sterven na dood door bloedverlies. Wonder boven wonder had hij het gered. Een akelige taak was de verzorging van de jongen geweest, maar uiteindelijk de moeite waard. Jesse had een stralend vrolijke aanwezigheid. En hoewel het een dure investering was - ze hadden de jongen diverse keren naar een dokter gesleept - vond Jingsy het dat waard.

Er waren nog anderen wakker en Jingsy knikte ze toe. Hij was in een ruime ruimte gekomen met veel kleden op de grond. Er waren doeken opgehangen, zodat er diverse kamers leken te zijn, maar de meesten sliepen met elkaar op de grond. Alleen de wat oudere kinderen, vaak meisjes, sliepen apart in kamertjes van 3-4 personen. Jingsy liep naar zijn gedeelte en trok het gordijn opzij naar rechts. Zo kwam hij in een klein tussenstukje, waar hij weer een gordijn wegtrok, ditmaal naar links. Er hingen in totaal vier gordijnen van zware stof. Hij sliep in een inham van de kamer, waardoor zijn ruimte het grootste was van de kamertjes, maar daarnaast het voordeel had, dat het maar aan één kant afgesloten hoefde te worden. In zijn kamer ging hij tussen de vele kleden liggen en viel in slaap.

_________________
~ You may say I'm a dreamer ~
- But I'm not the only one -


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Thu 26 Apr 2012, 18:45 
Offline
Mercenary
Mercenary
User avatar

Joined: Wed 05 May 2010, 16:10
Posts: 477
Location: Roosendaal
Maar daar kwam hij niet. Hij was het dak op geschoten, en sprintte de eerste 5 daken. Vanaf hier, vooral door de invallende schemer, zou hij waarschijnlijk niet meer gevolgd worden. Maar door diezelfde schemer viel hem ook de redelijke lange man die langzaam achter hem aan kwam. Ook merkte hij niet dat die een zweep uit zijn jas haalde en nu op hem in begon te lopen. Hij focuste zich vooral op zijn bestemming, en verwachtte nog steeds niet gevolgd te worden. En mensen zien zelden iets wat ze niet verwachten te zien. Zo kwam het dus, dat net na een sprong van dak naar dak, hij ineens aan zijn enkel getrokken werd. Als hij nou niet nét met die voet een stap had willen zetten, zou er vrij weinig aan de hand geweest zijn. Maar door een óf ongelooflijk toeval, óf door een heel wat aantal uren met het oefenen met de zweep had de man toch precies het moment uit gekozen waarop het het meeste effect zou hebben. En toen tuimelde Marcello met zijn gezicht plat op het dak. Hij was even heel verrast. Hoe kwam het dat hij ineens op zijn gezicht lag? Toen hij dat dacht drong het door dat er wat aan zijn enkel getrokken had. En dat kon niets goeds betekenen. Hij hoorde een plof en draaide zich om. Een lange man, met een lange, bruine jas. Marcello's donkere ogen staarde in de ogen van de man. Zijn gezicht was dun en bleek. Zijn haar ging schuil onder de baret, een object dat je niet vaak zag in de sloppen. De enige waarvan hij gehoord had met een baret was... Sertes de Konijnenpoot! Dat zou wel heel veel toeval zijn. Niet lang hoeven te zitten voor wat info en dan ook nog is de gelukslegende tegen het lijf lopen. Terwijl dit allemaal door zijn hoofd schoot begon Sertes te praten. "Sorry daarvoor. Het leek me niet echt handig te schreeuwen - zo vervelend als je ontdekt wordt, rennen is vermoeiend." Marcello wist eventjes niet wat te zeggen, maar net toen hij daar aanstalten toe maakte sprak Sertes nog een keer. "Wat is je naam, luistervink?"

Marcello wist dat het niet altijd even slim was om je naam rond te spreiden, vooral niet in de sloppen. Zeker met deze persoon, waarvan hij tot nog toe alleen vermoedde dat hij Sertes was, leek het hem geen slim idee. Marcello liet een zachte grom horen. Hij wist dat hij waarschijnlijk niks kon doen tegen de grotere Sertes, mede doordat hij op dit moment nog op de grond lag en niet echt in de positie verkeerde om te dreigen. "Voorlopig zal luistervink wel voldoen, dank je." Gromde Marcello. Hij streek met zijn mouw langs zijn kin. Ondanks dat de stof zwart was, kon Marcello geen spoortje bloed ontdekken. Sertes had nog niets gezegd. Dus sprak hij verder. "Maar, ik heb geen tijd om hier te blijven. Ik moet ergens wezen, als je het niet erg vind." Dat kwam er uit met de nodige spot. "Marcello stond op. "Ik neem aan dat ik jou naam net zo makkelijk te weten komt als jij de mijne? Ik heb in ieder geval, zoals ik al zei, geen tijd om te dralen. Als je me zo nodig wil spreken, moet je me maar volgen. Dat vind ik best, maar je blijft wel met je neus uit mijn zaken, als je hem recht wil laten blijven staan." Met die mededeling sprong Marcello naar het volgende dak, zonder op antwoord te wachten. Hij zou het vanzelf wel merken. Hij verwonderde zich wel waarom hij niet één keer de neiging had gevoeld om hem aan te vliegen. Bij een ander zou hij gelijk de benen onder het lijf uitgeschopt en was er snel vandoor gegaan. Met die gedachte in zijn achterhoofd. sprong hij verder.

((OOC: Bij deze heeft Ulysses de autoriteit gekregen om mij zijn volgende post te godmodden, ivm met een post die vanavond niet afkomt en het lekkere tempo dat er nu in zit. Als hij me later nog wil/moet godmodden smst hij wel voor toestemming.))

_________________
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction


Last edited by GaaraKyuubi on Thu 26 Apr 2012, 22:12, edited 1 time in total.

Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Thu 26 Apr 2012, 20:56 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Mon 09 Aug 2010, 13:52
Posts: 1050
Location: Zeewolde
Ik prefereer mijn neus recht, dacht Sertes met een scheef lachje terwijl de luistervink zijn tocht voortzette. De jongen deed zich voor alsof hij heel wat was, maar als hij Sertes wat aan had willen doen dan zou hij het wel gedaan hebben. Er was immers niets dat hem tegen hield. Hij had een goede reden om aan te vallen, zijn tegenstander had zijn wapen al weggedaan en er waren geen ooggetuigen om een commotie te maken. Er waren twee opties met deze kerel. Ofwel hij was aan het bluffen…
Of hij had Sertes herkend.
Waarschijnlijk het latere. Het was immers een luistervink, en een luistervink die niet weet hoe bekende personen eruit zien (en als het even kan, hoe ze klinken) is maar een schamele luistervink. Aan de andere kant waren luistervinken zelf erg gesteld op hun identiteit, dus het had Sertes niets verbaasd dat de luistervink de vraag had afgewenteld. Het was geen probleem, het had toch alleen gediend om het gesprek open te breken. En dat was geluk. Sertes wist nu dat hij van deze jongen niets te vrezen had.
En dat het in zijn directe omgeving nog wel eens leuk zou kunnen worden deze avond.

Door de onverwachte vertraging had de luistervink wat extra tempo aan zijn sprongen toegevoegd. Sertes had geen zin om zich in te spannen, dus lukte het hem niet om in te lopen op de jongen. Gelukkig hoefde dat ook niet, hij hoefde alleen maar te zorgen dat hij hem in het zicht hield.

Korte tijd later verdween de luistervink van de daken. Als Sertes het goed had was daarbeneden een pleintje… en hij had gelijk. De luistervink stond tegen een muur geleund en had Sertes al snel op een dakgoot zien zitten. Scherpe jongen. Moest ook wel, natuurlijk.

En nu was het wachten totdat er iets ging gebeuren.

_________________


Valar Morghulis.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Thu 26 Apr 2012, 22:44 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Wed 04 Nov 2009, 19:44
Posts: 418
Location: Zuidwolde, The Netherlands
Langzaam slofte hij verder. Buiten honger begon hij nu ook dorst te krijgen. Hij begon richting de rivier te lopen. Dat was de enige plek waar je makkelijk aan gratis water kon komen. Al snel was hij daar aangekomen. bij de splitsing torende het kasteel boven hen uit, terwijl het water daar kolkte, alsof het niet de kanalen ingeleid wilde worden. als je daar terecht zou komen zou dat waarschijnlijk flink pijn doen. Langzaam daalde Rutger af naar de rivier. In dit stuk was het water rustiger, maar alsnog ging het wel snel. Hij maakte een kommetje met zijn handen en gooide water in zijn gezicht. Dat was het enige gedeelte wat hij nog enigszins schoon kon houden. Daarna liet hij langzaam water zijn keel in glijden.

Het begon kouder te worden en het leek Rutger wel een goed idee om een schuilplaats te gaan zoeken. Langzaam liep hij weer richting de bebouwing toen hem iets opviel. Er lag een nieuwsblad liggen. Dat kon hem nog wel goed uit. Extra isolatie was altijd handig. Hij pakte het op en liep snel verder de straatjes in. Nu had hij alleen nog een plek nodig waar hij goed kon gaan liggen.
Na niet al te lange tijd vond hij een klein pleintje, waar verder niemand leek te zijn. En in die ene hoek, dat hem wel geschikt leek om te gaan slapen. Er lag een oud kleed op de grond, dat wel vies was, maar je kon erop slapen. Hij ging liggen en bekeek het nieuwsblad eens. Hij wou wel weten van welke datum het was. Snel pakte hij zijn bril, nog steeds paranoïde dat iemand het zou stelen en las de regel. Het nieuwsblad was nog vrij recent. Snel scande hij de voorpagina, om te kijken of er nog wat interessants was gebeurd. Buiten een feest bij de koning was er niks gebeurd. hij ruimde zijn bril weer op, gooide het nieuwsblad over zich heen en draaide zich om. Voor vandaag had hij waarschijnlijk weer rust. Nu nog geld.

EDIT: De informatie over de rivieren in deze post klopt niet meer, omdat de stad is verplaatst. De rivier splitst dus niet meer in de sloppen.

_________________
Light travels faster than sound,
This is why some people appear bright,
Until you hear them speak

De ananas is wel duur!


Last edited by Wubbles on Thu 10 May 2012, 21:14, edited 1 time in total.

Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Fri 27 Apr 2012, 00:44 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Mon 09 Aug 2010, 13:52
Posts: 1050
Location: Zeewolde
De eerste persoon die het plein op kwam sjokken was een zwerver. Of eerder, iemand die eruit zag als een zwerver. Sertes zag dat de luistervink het sjofele figuur scherp in de gaten hield, maar de jongen ondernam geen actie. Blijkbaar was deze man niet zijn contactpersoon, en Sertes zag de luistervink zijn aandacht elders vestigde. Sertes’ ogen bleven echter op de zwerver die geen zwerver was. Dit was iemand in vermomming. Zijn bewegingen waren te geraffineerd, zijn haar niet warrig genoeg, zijn kleren te netjes. Om maar te zwijgen van het feit dat hij zojuist een bril uit zijn binnenzak had gehaald om te lezen wat er op zijn deken stond. Sertes moest onwillekeurig rillen. Lezen. Schrift was een noodzakelijke vorm van communicatie, maar hij had het nooit echt goed onder de knie gekregen en begreep niet hoe mensen voor hun lol konden lezen. Het was zo… saai.
De zwerver die geen zwerver was stopte zijn bril echter snel weer weg en maakte zich –voor zover dat mogelijk was- comfortabel in zijn hoekje van het plein. De luistervink wierp af en toe blikken op de man, maar blijkbaar was de zwerver zich van geen kwaad bewust.
Zich van geen kwaad bewust. In de Schaduw van de Berg.
Ammehoela.

Maar Sertes had andere dingen om op te letten. Hij zou later wel uitvogelen wat voor spelletje de zwerver aan het spelen was. Hij was hier voor andere zaken.
Minuten kropen voorbij, en Sertes begon kramp in zijn kuit te krijgen van zijn oncomfortabele houding in de dakgoot. De luistervink leek echter nergens last van te hebben. Hij spiedde om zich heen alsof er gevaar zat in iedere hoek, maar verder leek hij kalm.

Toen er nog een man het plein op kwam lopen verstarde de luistervink. Ook Sertes spande zijn spieren aan. De zwerver leek te slapen. De nieuwkomer bewoog snel. Nerveus. Hij keek alle kanten uit, maar zag niets. Nieuweling. De ogen van de luistervink lichtten echter op. Dit was dus waarvoor hij gekomen was. De nieuweling legde haastig een beurs geld neer in het midden van het plein, en maakte toen dat hij wegkwam. Zijn voetstappen galmden na, en toen was het ineens stil. De luistervink verroerde zich niet. Moest er soms nog iets gebeuren? Was dat geld soms niet voor hem en was hij enkel een transactie aan het bespieden?
Nee. De luistervink staarde weer naar de zwerver. Hij vertrouwde de afgedekte man nog steeds niet, blijkbaar. Slimme kerel. Een minuut passeerde. Het geld lag onaangeroerd in het midden van het plein, de luistervink staarde naar de zwerver en Sertes staarde naar de luistervink. Uiteindelijk moest de jongen besloten hebben dat de zwerver echt niets te maken had met deze situatie, want hij kwam los van zijn donkere plekje, en liep met een zekere tred naar de eenzame beurs. Sertes zette zich af van de dakgoot en kwam met een redelijk harde plof neer op de grond. De luistervink draaide zich met een ruk naar zich toe en ging met een hand naar zijn heup. Waarschijnlijk een dolk of iets dergelijks.
Sertes liep langzaam naar hem toe met zijn armen gespreid in een gebaar dat hij geen wapens droeg, en de jongen ontspande genoeg om niet zijn wapen te trekken. In plaats daarvan griste hij de beurs naar zich toe om hem in een of andere binnenzak te verbergen. ‘Ik hoop voor je dat je niet verwacht een graantje mee te pikken. Trouwens, je hebt me nog niet écht van iemand weg zien lopen. Dan zou alleen een heel onfortuinlijke wending je bij me in de buurt kunnen brengen.’
Sertes lachte, kort en tinkelend. ‘Maar luistervinkje toch, schat je mij dan zo laag in? Hoeveel zit er in die beurs? Zes zilverlingen? Zeven misschien? De moeite nauwelijks waard.’
De luistervink fronste. ‘Waarom dan de moeite nemen me te volgen?’
Met een lakse beweging maakte Sertes een beurs los van zijn riem, en met een lome beweging wierp hij hem voor de voeten van de luistervink, waar hij met een zware plof neerkwam. Sertes stak zijn handen in de zakken van zijn jas en draaide zich om. ‘Pak op,’ commandeerde hij.
Even leek het erop dat de jongen tegen zou stribbelen, maar toen verraadde het gerinkel van munten dat hij deed wat hem gevraagd werd. Het plotselinge stokken van adem gaf aan dat hij de beurs had geopend. Sertes keek nog steeds de andere kant op. ‘Kronen, luistervink. Gouden kronen. Geld. Écht geld. Er zijn dieven die jagen op de korstjes van het brood van deze stad.’ Hij keek kort over zijn schouder. ‘En er zijn dieven die jagen op het grote wild. Ik ben geen kruimeldief, luistervink. Zilverlingen interesseren mij niet.’
‘Maar waarom dan de moeite nemen om me te volgen als het je toch niet om het geld gaat?’
‘Op het begin was het een impuls. Een actie van het moment. Maar dat moment ben ik al voorbij. En toch ben ik nog hier. Waarom? Omdat ik denk dat ik doorheb wat voor vlees je in de kuip hebt. Luistervinken zijn niet zeldzaam. Goede luistervinken… redelijk zeldzaam. Alleen opererende luistervinken… uitzonderlijk. Je hebt geen bendeleider om je opdrachten te geven of je te betalen. Geen spierbundels om je veiligheid te garanderen. Geen team om mee samen te werken. De sloppenwijken zijn niet vergevingsgezind voor dat soort mensen. En toch leef jij nog.’
Hij draaide zich om. ‘Je hebt potentie, luistervink. Talent. Maar je ontbeert de middelen om het te benutten. In je eentje zal je altijd een kruimeldief blijven, hoeveel zilverlingen je ook binnenhaalt. Ik kan je bieden wat je nodig hebt, ik kan de middelen geven om groots te worden, jongen. Het werk is uitdagender en de beloningen groter. Je kan zelfs uit de Schaduw komen en leven als een edelman. De keuze is aan jou. Alleen opererende luistervink, altijd druk bezig maar toch nooit rijk worden, hoe hard je ook werkt? Of lid van een écht dievengilde?’
Stilte. De luistervink keek hem aan, de beurs nog altijd in zijn handen. Sertes zag de vragen al vormen in die donkerbruine ogen van hem. Luistervinken zaten altijd vol met vragen, de ongeneeslijke nieuwsgierigaards. Maar dit was niet de plaats om ze te beantwoorden.
‘Hou die beurs maar. Denk na over mijn aanbod.’
‘Wie… Wie ben je?’
Sertes lachte flauwtjes. ‘Oh, maar je weet al wie ik ben.’
Geritsel onderbrak hen. Sertes zuchtte en tikte toen zijn baret aan. ‘Excuseer.’ Met lange passen liep hij op de zwerver af. ‘Je bent een waardeloze spion, weet je dat?’ Hij gaf de ingenestelde gestalte een por met de punt van zijn laars, wat hem wat verward gemompel opleverde. ‘Je ligt te veel in het zicht, maakt te veel geluid, bent te netjes voor een zwerver. En ik weet niet hoeveel zwervers jij kent die kunnen lezen, maar ik niet een! Als je me nu meteen vertelt waarom je me bespioneert en voor wie laat ik je heel misschien leven.’

((OOC: >verwacht niets nuttigs meer te kunnen schrijven voor de rest van de avond.
>schrijf post van meer dan 1000 woorden.
I can get used to this :V

Jongens, tot nu toe ben ik heel erg te spreken over de activiteit die er getoond wordt :) Na 2 dagen al meer dan 10 reacties!

Aangezien de vakantie voor de deur staat verwacht ik dat een aantal van jullie op vakantie gaat en dus niet kan reageren. Gelieve dat hier even te melden in een OOC-post! Het is een vrije RP en er zijn dus geen verplichtingen om te posten, maar het is voor de rest wel handig om te weten van wie ze wel een reactie kunnen verwachten tijdens de vakantie en van wie niet.))

_________________


Valar Morghulis.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Fri 27 Apr 2012, 16:43 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Wed 04 Nov 2009, 19:44
Posts: 418
Location: Zuidwolde, The Netherlands
Rutger lag rustig te slapen. Het was niet heel comfortabel, maar hij had in de afgelopen drie weken wel minder goed gelegen. Jammergenoeg werd hij al snel ruw uit zijn slaap gewekt door een voorwerp dat zich niet heel rustig in zijn zij plaatste. Rutger draaide zich om, proberend verder te slapen. Het zal wel een hond of iets dergelijks zijn. '…een zwerver. En ik weet niet hoeveel zwervers jij kent die kunnen lezen, maar ik niet een! Als je me nu meteen vertelt waarom je me bespioneert en voor wie laat ik je heel misschien leven.' En toen drong het tot hem door dat er voor hem geen hond, maar een man stond. En hij keek niet al te vriendelijk. Maar dat was Rutger nu ook niet.
'Wat? Wie? Waar… Waar kom jij vandaan? Er was hier net nog niemand! Je kunt hier ook nergens rustig slapen.' riep Rutger verbaasd. Toen drong de betekenis van de woorden tot hem door. 'Ik bespioneer niemand. Ik probeer hier gewoon rustig te slapen, maar dat wordt een arme zwerver hier schijnbaar ook niet gegund. Als u mij nu zou willen excuseren, Dan kan ik doorslapen.' En hij draaide zich weer om.

_________________
Light travels faster than sound,
This is why some people appear bright,
Until you hear them speak

De ananas is wel duur!


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Fri 27 Apr 2012, 16:57 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Mon 09 Aug 2010, 13:52
Posts: 1050
Location: Zeewolde
Sertes greep de man bij de schouder en draaide hem met een ruk terug. Terwijl de “zwerver” nog herstelde griste Sertes al naar de binnenzak van ’s mans jas, en hij viste het brilletje op. Hij zwaaide er triomfantelijk mee. ‘Fijne zwerver ben jij. Zwervers kunnen niet lezen, hebben geen brillen, en weten dat ze makkelijker in steegjes dan op pleintjes kunnen slapen. Veel veiliger.’ Hij liet de bril in de schoot van de man vallen. ‘Jij bent geen zwerver. Wat ben je wel, als je geen spion bent?’

_________________


Valar Morghulis.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Fri 27 Apr 2012, 18:03 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Wed 04 Nov 2009, 19:44
Posts: 418
Location: Zuidwolde, The Netherlands
'Nieuw misschien?' Rutger was niet echt blij dat deze man hem lastig viel. Hij was nu veel liever gewoon aan het slapen. Maar nee, iemand moest hem lastig vallen en rare vragen stellen op dit tijdstip. Niet eens gewone rare vragen, nog rare vragen over spion zijn. Waarom zou hij nou weer spion zijn? 'En er is niks mis met slapen op pleintjes. Het heeft tot nu toe nog geen problemen opgeleverd. En in de naam van Daul, rot op!' Hij pakte de bril en stopte hem snel weer weg.

_________________
Light travels faster than sound,
This is why some people appear bright,
Until you hear them speak

De ananas is wel duur!


Top
 Profile  
Reply with quote  
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 256 posts ]  Go to page 1, 2, 3, 4, 5 ... 18  Next

All times are UTC + 1 hour


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group