[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/bbcode.php on line 488: preg_replace(): The /e modifier is no longer supported, use preg_replace_callback instead
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/functions.php on line 4762: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at [ROOT]/includes/functions.php:3897)
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/functions.php on line 4764: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at [ROOT]/includes/functions.php:3897)
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/functions.php on line 4765: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at [ROOT]/includes/functions.php:3897)
[phpBB Debug] PHP Warning: in file [ROOT]/includes/functions.php on line 4766: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at [ROOT]/includes/functions.php:3897)
Amaroth • View topic - Dieven van Konigsberg
homehomehome
leftWikiForumChatroomhomeBibliotheekAcademieAtlasright
bottom
It is currently Fri 30 Oct 2020, 03:32

All times are UTC + 1 hour




Post new topic Reply to topic  [ 256 posts ]  Go to page Previous  1 ... 13, 14, 15, 16, 17, 18  Next
Author Message
PostPosted: Mon 23 Jul 2012, 22:54 
Offline
Mercenary
Mercenary
User avatar

Joined: Wed 05 May 2010, 16:10
Posts: 477
Location: Roosendaal
Marcello had genoeg gehoord. Hij wist wat hij moest doen en wanneer hij het voor elkaar gekregen moest hebben. Vanavond al rapport uitbrengen, het was niet gebruikelijk. Het rapport zou dan waarschijnlijk ook niet aan Marcello's standaarden voldoen, maar als hij bleef staan bereikte hij zeker niets. Hij gaf een korte knik richting Sertes waarbij hij zei: "Vanavond sta ik om klokslag 10 uur in je kamer. Zorg alsjeblieft dat je niks vulgairs aan het doen bent." Gelijk nadat hij dat zei rende hij naar het raam en sprong eruit, rollend op het dak aan de overkant. Een snelle blik op de klok vertelde hem dat hij nog ongeveer 6 uur had. Dat betekent dat hij nog maar een paar uur daglicht had. Hoogstens de helft, dus 3 uur. In die tijd moest hij zorgen dat hij het huis van Jadira doorzocht had en daarna haar vond. Normaal gezien had hij een paar anderen die het doelwit in de gaten hielden, vaak voor langere tijd. Maar aangezien hij daar nu de tijd niet voor had, moest hij zelf maar zo snel mogelijk aan de slag. Over de daken 'vliegend' spoedde hij zich naar Jadira's woning. Na zo'n halfuur kwam hij boven het pleintje waar Sertes hem naar verwezen had. Vaag zag je nog opgedroogd bloed liggen. Met alleen zijn ogen in beweging keek hij om zich heen. Niemand te zien. Toen dit voor een paar minuten zo bleef, besloot hij maar eens het huis binnen te gaan. Voor zover hij wist, als er al iemand thuis was, was het een oude vrouw. Maar die zou hem niet horen, daar zorgde hij voor. Aangekomen bij de deur onderzocht hij het sluitwerk. Simpel, maar degelijk. Maar er moest meer zijn, en ja hoor, er was ook nog een stokje voor de deur gedraaid als knip. Marcello vloekte zachtjes. Dat zou hem weer een paar minuten kosten. Hij kon dit stokje zonder problemen wegdraaien, maar de slimmere mensen hadden er natuurlijk ook een onzichtbare zitten. Dit was natuurlijk wel heel duidelijk. Door de spleten om de deur te bestuderen zag hij dat aan de andere kant nog een dergelijk stokje ervoor geschoven zat. Hij had geluk, want deze deuren waren niet zo strak erin gezet als bij de edel. Hier zou het toch minder lang duren als gedacht. Hij haalde een heel smal ijzeren stangetje uit zijn zak. Voorzichtig probeerde hij het stokje naar beneden te dwingen. Na wat kracht gezet te hebben verdween het stokje mooi achter de deur. Zachtjes wist hij de deur open te krijgen, zonder de oude vrouw te wekken. Eenmaal binnen bleef het gevaar dat hij gehoord werd, dus moest hij zachtjes blijven doen. Hij keek rond en doorzocht de kamers snel. Snel, maar stil. Hij vond één leeg geheim kamertje, maar de rest vond hij niet in zijn haast. Ze had niet veel bijzonders in huis. Ze leek te overleven, maar breed had ze het niet. Hij had wel een zakje met geld gevonden, maar stelen was niets voor hem. Zeker niet als het stelen van een doelwit was. Hij liep weer naar buiten. Hij kon zo snel niet veel meer leren van het huis. Hij wist dat ze het niet breed hadden, maar brood op de plank kregen. Het oude vrouwtje was ziek, en lag zo nu en dan zachtjes te ijlen. Hij had het niet aangedurfd om de kamer in te gaan, maar afgaande op wat de spleet tussen de deur en de deurpost, en het sleutelgat hem lieten zien lag er niets van waarde of interesse. Hij liep weer naar buiten, even worstelend met de stokjes. Hij was net op tijd klaar. Want in de tijd dat hij het huisje onderzocht was Jadira ergens anders geweest. Hij had niet geweten waar, en geen wachtpost, wat deze zoektocht bijzonder gevaarlijk maakte. Maar hij was geen standaard luistervink en niet voor niets nog levend. Hij liep na de deur naar een schaduwhoek van het pleintje en ging daar rustig zitten. Het had geen zin om gespannen te zitten wachten, al zorgde hij er wel voor dat hij doodstil zat. Zo zat hij maar een paar minuten toen hij al voetstappen hoorde. Harde voetstappen, wat betekende dat de persoon aan het rennen was. De voetstappen volgden elkaar snel op, wat betekende dat de persoon waarschijnlijk klein van postuur was. Toen hij die voetstappen hoorde, verstarde hij, alleen zijn ogen onder de kap bewegend. Het was een vrouw. Ze had blijkbaar hard gerend en leunde tegen de deur aan. Ze had een stuk doek om haar nek wat ze stevig vastgeknoopt had. Nadat ze iets zei, waarschijnlijk tegen de vrouw, liep ze naar binnen. Marcello had al redelijk wat door. Ze had het niet breed, was niet lang geleden nog een reden gegeven om weg te rennen, had iemand om voor te zorgen en was emotioneel in de stress. Hij had namelijk tranen gezien toen ze tegen de deur aan het leunen was. Marcello was begonnen met tellen toen, wie hij vermoedde Jadira was, naar binnen was gegaan. Een dertigtal seconden erna stond hij rustig op, en klom hij het dak op. Hij liep over het dak naar het huis van Jadira. Daar ging hij rustig liggen, armen en benen wel gestrekt. Hij lag rustig met een oor op het dak. Toen hoorde hij een brul en een spiegel breken. 'Over dat emotionele had ik in ieder geval gelijk. Hopelijk zou zijn broertje niet zulke uitbarstingen vertonen, later.' Een kort gesprekje volgde, waarmee 'Jadira' de oude vrouw gerust stelde. Hij hoorde wat gestommel in wat hij vermoedde de keuken was, en toen bleef het redelijk stil.

Hij lag er even, toen hij wat gerinkel hoorde. De zak met geld werd opgetild. Toen hoorde hij de deur open gaan. Het was al dichter bij de schemering, hij had nog zo'n uur licht, gokte hij. 'Jadira' liep met een ferme pas door. Tot ze opeens heel kort verstarde, waarna ze een steegje in schoot. Marcello liet zich vallen, en zag de waarschijnlijke reden. Het was een jongeman. Hij had een klein staartje. Jadira had blijkbaar een afspraak met deze man gemaakt, die ze nu nog niet klaar was om na te komen. Marcello kroop als een spin over de daken naar het steegje van Jadira. Een paar minuten lang verschool Jadira zich, totdat de man even verdween. Net toen Jadira hetzelfde wilde doen werd ze aan de grond genageld door de stem van de man. Jadira bevroor, terwijl een zucht uit haar mond kwam. Langzaam bewoog Marcello zich naar het begin van de steeg, zodra Jelle hem voorbij was. Vlak voordat hij uit het raam gesprongen was, had hij nog even een greep in de kast van Sertes gedaan. Hij wilde haar een teken van vertrouwen kunnen geven. Want ook hij was niet helemaal onbezonnen wat betreft de acties van Sertes. Daarnaast, zou hij hem niet op een onbekend doelwit afgestuurd hebben. Of het een vijand of vriend was, dat had hij zelf ook uit moeten zoeken. Tijdens de mijmeringen van 'Jadira' was de naam Sertes een paar keer gevallen. Vaak in een positieve context. Ze mistte hem blijkbaar. Dus zou ze ook zijn baret herkennen. Marcello deed het rare hoofddeksel op. De man was blijkbaar nog niet op de eigenlijke reden voor zijn bezoek gekomen, want Jadira zocht nog steeds stilletjes voor een uitweg. Toen stak Marcello even heel kort zijn hoofd zichtbaar over de rand van het dak, waar alleen Jadira het kon zien. Ze verstijfde. De baret was duidelijk zichtbaar, als een teken van veiligheid, toen verdween het weer, voordat de man de brond van Jadira's verwondering zou ontdekken. Dat zou Jadira duidelijk moeten maken dat ze niet alleen was.

_________________
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Mon 30 Jul 2012, 18:56 
Offline
Worker
Worker
User avatar

Joined: Mon 10 May 2010, 13:03
Posts: 68
Alhoewel Jadira wist dat ze niet meer ongezien weg kon lopen, bleef ze om zich heen kijken voor een uitweg.
Plots zag ze in haar ooghoek iets bewegen. Ze keek omhoog en met verbijstering bleef ze er naar staren. Het was er maar voor een paar seconden, maar ze zou zweren dat ze de baret van Sertes had gezien!
"Jadira?!"
De jonge vrouw voelde handen op haar schouders. Ze werd omgedraaid en keek recht in het gezicht van Jelle.
Jadira keek nog even steels naar het dak waar ze de baret had gezien.
Ferme vingers grepen haar kin en draaiden haar hoofd naar de zijne. De snee, veroorzaakt door Joran, gloeide en voelde onaangenaam. Ze durfde zijn hand echter niet weg te trekken. Verlegen sloeg ze haar ogen neer.
"hoe wist je dat ik het was," vroeg ze zachtjes. Ze probeerde haar hoofd terug te trekken.
"Dat wist ik niet, maar je reageerde op de naam." De greep van Jelle verslapte niet en zijn nagels drongen in haar vel. Tranen van pijn sprongen in haar ogen. Ze wist zeker dat de wond weer was gaan bloeden. Ze voelde een straaltje bloed langs haar keel lopen.
"Jadira, je bloedt!" Jelle trok geschrokken zijn hand terug. "Dat heb ik niet gedaan, toch? Jadira, lief," sprak hij, nu bijna, fluisterend.
Jadira schudde lichtjes haar hoofd. "Dat weet ik Jelle. Ik kwam in contact met een mes."
"Een mes?!" Voorzichtig tilde Jelle haar hoofd op. Hij keek met lichte afschuw naar de diepe snee, waar druppels bloed uitvloeide.
"Wie...wie!" Er kwam een boze glinstering in zijn ogen toen hij de woorden uitsprak.
Jadira schudde haar hoofd. "Laat maar, Jelle. Er is teveel gebeurt vandaag. Ik wil er niet over praten. Eigenlijk wil ik helemaal niet praten; alleen maar slapen."
Door de schok van alles was het Jadira even teveel geworden. Ze werd misselijk en licht in haar hoofd. Voor ze het wist lag ze bewusteloos op de grond.
Jelle schrok en knielde naast haar. "Jadira!" Hij schudde haar lichtjes. "Jadira, wakker worden!"
Voorzichtig tilde hij haar op en keek om zich heen. Hij kreeg een idee. Hij zou haar naar het lege atelier dragen. Hij liep naar het huis van Jadira en vlak voordat hij bij de deur was, sloeg hij links, naar het oude atelier van Faledis, achter het huis. Daar legde hij haar neer op de grond. Jelle ging naast haar op de grond zitten en greep haar hand. Hij drukte er een kus op. Daarna veegde hij zachtjes haar haar uit haar gezicht en fluisterde: "Jadira, wakker worden. Alsjeblieft."
Voorzichtig boog hij over haar heen om een kus op haar lippen te geven.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Fri 07 Sep 2012, 18:13 
Offline
Soldier
Soldier
User avatar

Joined: Sun 24 Oct 2010, 15:54
Posts: 730
Location: Utrecht
Een onrustige slaap maakte zich meester van hem. Naast hem voelde hij de bewegingen van zijn slaapmaatje. Uiteindelijk stond die op. "Ik ga eens kijken hoe het er voor staat." werd er gefluisterd. Jingsy rolde zich nog maar eens om. Hij begon zich op zijn ademhaling te concentreren om de rust in zijn lichaam terug te vinden. Er werd naar de situatie gekeken, niks dat hij nu kon doen. Benauwde lucht vulde zijn longen en stroomde er weer uit. Hij probeerde het gieren van zijn hart te stoppen. Nergens voor nodig. De tijd verstreek. Leek eindeloos te duren, zoals dat altijd gaat, als je wilt slapen.. en dat niet gaat.
Benauwde lucht vulde zijn longen en stroomde er weer uit. Gedachten gierden door zijn kop. Een kleine rilling golfde over zijn ruggengraat. Het temperatuurverschil was niet groot, maar de lucht was wel verser. Hij kon de spotten van de ladder bijna voelen, terwijl hij zich omhoog werkte. De daken op. Het volgende moment was hij ergens beneden. Handelsregio.

Een figuur stapte op hem af.
"Alles is rustigg. De liggten sien rond 11en ut geggoan. Liekt overeen te stemmen met de verslagen von laatsten week. Er weunen drie mensen in heus. De hondelaar zelfe, met sien vrouwe en sonne. Ook saag ik nog wat mensen het heus verlaten rond 12en. Sulle bediende sien die naar heus gongen. We skatten dat er 1 of 2 in huis weunen of de nacht doorr doorbrengen."
"Hoeveel verschillende gezichten heb je gezien?"
"Ik selfe heb alleen een vrouwke van middelbaren leeftied weg zien gongen. Luuk sag een man via de achterkonte weggoan en hebbe een blik opgevongen van de sonne."
"Okey en hebben jullie de ramen en muren gecontroleerd?"
"Gebeurd rond 2en. Dan sullen se goed genoeg slapen."
Hij zuchtte zacht. Sians lucht vulde zijn longen en hij hoestte. Het bed voelde hard onder hem. Ga eens in bad. verzuchtte hij toen hij zich omdraaide.
Recht voor hem stond het huis. Het was niet speciaal groot of opvallend. De gordijntjes voor de ramen waren echter fijn geborduurd en deed wat van de welvaart van de mensen in huis blijken. Het licht van een lantaarn deed schaduwen op de ramen werpen. Het huis stond tussen andere huizen in op een klein pleintje met een kleine put. Er liep echter een kleine trap naar beneden naar een kelder onder het huis. Ook was het gebouw aan de rechterkant van het huis lager en het dak daarvan makkelijk bereikbaar.
"Ik maak nog even een ronde en ga dan terug. En Sian. Neem een duik in de rivier voordat je terugkomt. Je stinkt." Een grijns kwam op Sians gezicht te staan.
"Kan der niks an doen heuh. Mar van die rivier ga ik egt nie beter ruken."

Het volgende moment stond hij op het dak. Hij keek een raampje in, nam wat indrukken van het huis op. Zijn gedachten rolden verder. Nog twee dagen voor de inval. Ze zouden met zijn vijfen gaan. De gezichten van de mensen flitsten voorbij. Veranderden. Vormden boten en water. Veel water. Hij kon de zilte lucht van de verre zee bijna ruiken. Blik op de verte. Water. Water. En water. Naast zich voelde hij een beweging. Zijn slaapgenootje was terug. Zijn beelden gingen op zwart.

_________________
~ You may say I'm a dreamer ~
- But I'm not the only one -


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Thu 13 Sep 2012, 18:57 
Offline
Worker
Worker
User avatar

Joined: Mon 10 May 2010, 13:03
Posts: 68
Tegelijkertijd dat Jelle vooroverboog om Jadira te kussen, ging zijn hand langzaam naar zijn jaszak.
In zijn zak zat een kettinkje met een parel eraan.
Tijdens het vissen was er een grote hoeveelheid oesters uit de zee opgehaald. Die avond at de hele bemanning luxe en in één van de oesters bij Jelle had er een prachtig voorwerp in de schelp gezeten. Een parel. De hele bemanning was uitgelopen en Jelle had er gelijk aan gedacht om deze aan Jadira te geven. Als verlovingsgeschenk. Eén van de bemanningsleden had als ketting een veter uit zijn schoenen getrokken en een ander had met een spijker een gaatje in de harde parel gemaakt.
De vingers van Jelle omklemde het kleinood en langzaam ging zijn hand omhoog uit de zak...


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Fri 14 Sep 2012, 22:14 
Offline
Soldier
Soldier
User avatar

Joined: Fri 20 Nov 2009, 08:05
Posts: 835
Location: Somewhere between Jupiter and Venus
Joanna was klaar wakker. Ze stond op en voelde dat haar nachtjapon gescheurd was. Blijkbaar was ze ergens achter blijven haken. Blij was ze er niet mee, het was haar favoriete nachtjapon. Ze trok de japon uit en legde hem over een stoel. De kamer was licht verlicht door de maan. Ze liep naar haar kast toe, waar tot haar verbazing nog geen andere lag. Waarschijnlijk waren de huishoudsters vergeten ze terug te leggen. Morgen zou ze er wel naar vragen, eigenlijk over een paar uur al. Het moet rond drie à vier uur zijn geweest dat ze wakker was geworden. Ze had maar een uurtje of twee geslapen en was natuurlijk nog erg moe. Echter terug gekropen onder de donzen dekens kon ze de slaap niet hervatten. Haar hoofd was zo goed als leeg, ze lag nergens over te tobben en toch kon ze niet weer in slaap komen.
Joanna besloot dat het geen nut had om nog langer in haar bed te blijven liggen en stond maar op. Ze had nu wel een erg korte nacht gehad. Gisteren was de nacht al niet lang geweest, maar nu zeker niet. Ze maakte een lichtje en begon zich aan te kleden. Voor haar kast staande bekeek ze zich zelf in de spiegel. Terwijl ze dat deed was ze bedachtzaam over wat ze die dag zou gaan doen. Ze wilde vandaag naar het Handelsdistrict gaan, gewoon wat lezen in de kelder en verder niet zo heel veel eigenlijk. Morgen zou een dag zijn die weer drukker was dan kwam Jonathan als het goed was. ’s Middags kwam het Witte Hert langs om ’s avonds dat feestje van Eijzerstein te bezoeken. En wie weet wat er dan wel niet zou gebeuren. In ieder geval zou vandaag niet zo bijzonder zijn. Maar ze ging dus naar het handelsdistrict te paard. Ze zou vandaag een gewoon zwaard meenemen en kijken of er nog wat interessants was, misschien kwam ze nog wel wat te weten over Sertes en Bloedschade. Ook ging ze opzoek nar een nieuwe nachtjapon en misschien nog wel wat andere kleren.
Dat besloot ze na het ontbijt te gaan doen en dan ’s middags in de tuin te gaan lezen. Als het weer daarna was natuurlijk. Maar ze stond nog steeds voor de spiegel niet wetende wat ze aan zou doen die dag. Na wat tobbe besloot ze een broek aan te trekken en een blouse, niet iets wat past bij een vrouwe van Hoge Adel maar het was wel makkelijk. Vervolgens dook ze de badkamer in om zichzelf mooi te maken en ging naar beneden. Ze liep direct door naar de keuken. Ze ging eerst maar eens even een ontbijtje maken voor zich zelf met een kopje thee. De eieren en spek gingen in de pan, het brood werd uit de trommel gehaald en het water stond ook op. Ze pakte de laatste sneetjes brood, Henry zou dadelijk toch wel een nieuw brood bakken of Anna misschien. Na een minuutje of vijf was ze klaar en nam ze het mee naar haar werkkamer.
In haar werkkamer was het nog donker rond dit tijdstip, dus nadat ze het ontbijtje op haar bureau had gezet maakte ze de haard aan. Ze had de vuurrand nog steeds niet bijgevuld. En eigenlijk moest ze de kamer ook nog schoonmaken. Joanna ging zitten op haar stoel en hing daarbij heerlijk achterover. Ze genoot van haar zelf gemaakte ontbijtje. Na haar ontbijtje ging ze aan het werk. Het bord bleef ergens op het bureau staan en Joanna verliet de begane grond. Ze ging de kelder in. En na het ontmantelen van de vallen ging ze verder. Ze besloot haar alchemiekamer is te gaan verkennen, want als ze meer naar buiten zou gaan was die extra bescherming wel handig. Zeker als ze geen bescherming had van het familiezwaard. Er was geen enkel alchemistische object dat daar tegen op kon.
In de voorraad lagen een heleboel stenen, een hele boel verschillende en allemaal hadden ze een eigen codering en uitleg van vorm en kleur op de plek waar ze lagen. Er stond niet op, uit veiligheidsreden, waarvoor ze precies voor diende. Dat stond opgeschreven in een boek dat elders was verstopt. Het was erg stoffig in deze kamer en Joanna bedacht zich dat het boek in de bieb van Huize Eckkenburg lag. En daarvan had ze de vallen niet uitgeschakeld. Ze keek gewoon rustig rond en toen viel haar op dat een beker aan het gloeien was. Joanna kwam dichterbij en wist zeker dat bij binnenkomst dit niet het geval was. Ze nam de gegevens op in haar hoofd en nam de beker mee de kamer uit, de rest liet ze voor wat het was. Daarna de wapenkamer in, hier haalde ze een verdovend zwaard uit. Het was een gewoon simpel zwaard, maar verraderlijk. Je voelt er namelijk de eerste tien minuten niks van als je wordt geraakt. Omdat de plek wordt verdoofd waar je geraakt wordt. Het leek Joanna wel handig om dit zwaard mee te nemen vandaag. Ze liep naar boven en zette de beker op het bureau samen met het zwaard. Vervolgens ging ze terug de kelder in en ontmantelde ook de bieb.
Het was in de stoffige ruimte van de bieb eventjes zoeken naar het benodigde boek. Ze kwam wel veel interessante boeken tegen, maar dat was voor een andere keer. Het boek van de alchemie was een erg dik boek. Joanna nam het mee naar boven en ging zitten in haar stoel, zoekend naar wat het object kon. Ze kwam er snel achter dat het hier ging om een meervoudig object. De beker was genaamd Isthenan. Als de beker opgloeide betekende het dat er bewegingen van een mens werden gedetecteerd door het bijbehorende object, maar dat was nog niet alles. Er was zelfs de mogelijkheid om te kunnen kijken wie het was en de omgeving te bekijken van de steen, daarvoor was alleen bloed nodig en in dit geval was bloed bloed, het kon van allerlei organisme zijn en het ging slechts om druppels. Om het daarna aan te lengen met water. Joanna opende de bureaula en pakte een dolk, waarmee ze vervolgens een klein sneetje in haar arm maakte. Het bloed liet ze in de beker vallen en ze liep vervolgens naar de keuken voor water. Ze liep gewoon rustig de keuken in via de hal.
“Goedemorgen Vrouwe,” klonk een vrouwenstem, “U bent al vroeg wakker.”
“Goedemorgen Anna, Jij bent zelf anders ook al vroeg op.”
“Problemen met slapen Vrouwe. Ik ben daarom maar mijn bed uit gegaan en bezig met het ontbijt. Heeft u al ontbijt gehad Vrouwe?”
“Ik heb inderdaad al gegeten Anna.” En verder zei ze niks. Joanna had er nu geen zin om met iemand te praten. Ze wilde graag weten wat er aan de hand was en waar het tweede deel van de beker verstopt was. Joanna ging naar de pomp, zette de beker er onder en begon te pompen.
“Vrouwe, u hoeft niet zelf te pompen hoor... En u bloed.” Anna had nu pas gezien dat Joanna een sneetje in haar arm had.

_________________


Going faster than the speed of light isn't possible. That would mean you could go to a place in time. And at that time you wouldn´t be born, but still would be at that place.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Tue 25 Sep 2012, 15:36 
Offline
Mercenary
Mercenary
User avatar

Joined: Wed 05 May 2010, 16:10
Posts: 477
Location: Roosendaal
Hij was gezien. Maar alleen door Jadira, volgens zijn planning. Marcello pakte de baret van zijn hoofd en deed hem weer in zijn binnenzak. Tijd om weer heel voorzichtig een kijkje te nemen. Hij schoof wel een paar meter op, zodat als iemand Jadira's blik volgde, hij niet meteen in zicht zou zijn. Hij zou sowieso niet lang hoeven kijken. Hij keek even snel. De man was nog steeds met Jadira aan het praten. Toen hoorde hij een zachte bons op de stenen. Het was een risico, maar hij moest nog een keer kijken om te zien wat gebeurd was. Toen hij keek zag hij Jadira op de grond liggen, met Jelle over haar heen gebogen. 'Verdomme!' Dacht Marcello. Jelle liep met Jadira in zijn armen naar achter haar huis. Hij knielde daar neer en boog zich over haar heen. Dit was het moment om toe te slaan. Marcello stond op en liep naar de rand van het dak. Hij keek even en schatte de afstand in. In één grote sprong landde hij bovenop de rug van Jelle. Hij rolde door en draaide zich gelijk om. Voor Jelle op kon staan sloeg hij hem met zijn volle vuist in zijn gezicht. Die zou wel even buiten westen zijn. Maar verdomme, wat deed dat pijn. Voorzichtig tilde hij Jadira op en begon met lopen. Tijd om haar bij de smidse af te leveren.

(OOC: Sorry dat het zo lang duurde.)

_________________
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 26 Sep 2012, 21:04 
Offline
Worker
Worker
User avatar

Joined: Mon 10 May 2010, 13:03
Posts: 68
Jelle probeerde zijn hand uit zijn zak te krijgen, alleen lukte het niet zo goed. Het zat vast.
Hij draaide zich iets om met zijn lichaam, weg van Jadira en keek schuin naar zijn hand die half uit de zak stak. Met zijn andere hand probeerde hij te helpen.
Plotseling voelde hij een zwaar gewicht op zijn rug. Hij verloor zijn evenwicht en klapte met zijn gezicht op de grond. Maar nog voor hij rechtop kon gaan zitten om aan zijn tanden te voelen, voelde hij een scherpe pijn in zijn aangezicht en het licht ging uit.
Jelle lag op zijn rug en zijn vuist die eindelijk uit zijn zak was gerukt ontspande zich en ging open. Een leren veter met parel werd zichtbaar. Het verlovingscadeau van Jelle voor Jadira.

Jadira kwam langzaam bij. Ze voelde dat ze in de armen van iemand lag en dat deze bewoog met een regelmatige deining. Voorzichtig deed ze haar ogen half open en keek omhoog naar het gezicht van de drager. 'Jelle,' kreunde ze zachtjes. Ze sloot haar ogen weer om ze vlak daarna wijd open te sperren.
De man die haar droeg was haar volkomen vreemd. Wie was hij en wat wilde hij met haar en waar was Jelle?
Ze greep de man bij zijn schouders en spartelde met haar benen om los te komen. "Laat me los! Wat wilt u met mij en wat heeft u met Jelle gedaan? Waar is Jelle!"
Dat laatste schreeuwde ze bijna. Ze begon in een blinde paniek te raken. Ze moest naar huis. Naar Jelle en haar Nani.

Twee paar ogen volgden het tafereel.
"We pakken die man op de grond, goed," werd er gefluisterd. "We zullen eens zien wie er hier solt met wie."
De ander knikte alleen maar.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Sat 29 Sep 2012, 12:44 
Offline
Mercenary
Mercenary
User avatar

Joined: Wed 05 May 2010, 16:10
Posts: 477
Location: Roosendaal
Marcello droeg Jadira in zijn armen. Het zag er bijna romantisch uit, zij het dat er achter hen iemand bewusteloos lag en Jadira dat ook was. Hij had besloten dat het het makkelijkst was om de echt grote wegen te vermijden. Het duurde misschien wel wat langer, maar er was in ieder geval minder kans op gesodemieter met de wachters. Dat kon hij er nu even niet bij hebben. Na een aantal steegjes gelopen te hebben hoorde hij Jadira kreunen. Hij verstond het niet, maar ze deed haar ogen weer dicht. Maar toen verraste ze Marcello compleet door haar ogen ver open te sperren en te gaan spartelen. Twee handen knepen hard in zijn schouders, en haar benen gingen oncontroleerbaar op en neer, in een poging om vrij te geraken. Ze schreeuwde hard dat hij haar los moest laten. Stel je voor wat voor een commotie dat had gemaakt op de grote weg! En hij had haar nog bijna laten vallen ook. Hij liet eerst Jadira's benen zakken, zodat ze kon gaan staan, maar pakte gelijk daarna haar schouders vast. Zowel zodat ze dan niet weg kon rennen als de mogelijkheid dat ze gelijk door haar benen zou zakken. 'Rustig nu, ik doe je niets.' Marcello keek Jadira diep in haar ogen, die vol angst stonden. 'Ik ga nu een hand los laten, en iets pakken uit mijn zak dat je wel herkent. Het is van een vriend van me.' Langzaam liet hij zijn rechterhand los en, toen het duidelijk werd dat ze toch niet zou rennen, bewoog het naar zijn binnenzak, waar de baret van Sertes zat. 'Oke, ik haal het er nu uit..' zei hij geruststellend. Hij haalde de baret van Sertes tevoorschijn en zette het op. 'Nu, we kunnen maar beter naar de smidse gaan, want door deze steegjes lopen gaat nog wel, maar blijven staan zou ik niet aanraden..'

_________________
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Sat 29 Sep 2012, 18:27 
Offline
Worker
Worker
User avatar

Joined: Mon 10 May 2010, 13:03
Posts: 68
Het gespartel had effect. Jadira kreeg het gevoel dat hij haar bijna liet vallen van schrik. Haar handen knepen nog meer in zijn schouders. Toen liet hij haar langzaam zakken, totdat ze op haar benen stond; maar hij greep haar wel bij haar schouders opdat ze niet weg kon lopen.
Het duizelde Jadira even, maar ze bleef staan.
'Rustig nu. Ik doe je niets, sprak hij en keek daarbij diep in haar ogen. Zijn stem klonk rustig en vriendelijk.
Voordat Jadira kon reageren sprak hij verder. 'Ik ga nu een hand loslaten en iets pakken uit mijn zak, dat je wel herkent. Het is van een vriend van me.'
Jadira zette zich schrap om weg te lopen, maar iets intrigeerde haar. Wat had hij in zijn zak wat ze zou hekennen en was hij een vriend van Jelle? Ze liet haar gevoel van angst iets los.
Langzaam ging zijn hand naar zijn binnenzak en hij haalde er een baret uit. Hij zette het ding op zijn hoofd. Onwillig moest ze lachen. Het was ook geen gezicht. Maar toen keken haar ogen weer serieus en angstig. Ze herkende de baret van toen Sertes hem van zijn hoofd had laten vallen bij de worstelpartij eerder die ochtend. Ze voelde nog zijn handen die haar fouilleerden toen ze klem onder hem lag. Een vreemde rilling liep langs haar rug naar beneden.
Ze had diezelfde baret ook op het dak gezien en nu had deze man hem in zijn handen.
'Sertes,' vroeg ze angstig. Waar is hij? Wat heb je met hem gedaan en waar is Jelle? Wat ben je nu met mij van plan? Waar heb je mij voor nodig? Denk je nu echt dat ik zomaar met jou mee ga? Dan heb je het mis. Ik verzet geen stap voordat ik weet wie je bent en wat je wilt.'
Jadira probeerde zich los te rukken.
Angst ging langzaam over in woede. Ze had zich vandaag al teveel laten intimideren door mannen. Haar hand ging automatisch naar de wond onder haar kin. Een korstje liet los en een straaltje bloed liep langs haar keel.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 03 Oct 2012, 14:21 
Offline
Worker
Worker
User avatar

Joined: Mon 10 May 2010, 13:03
Posts: 68
OOC: Door die RPG in het engels wordt deze toch niet vergeten? :(


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 03 Oct 2012, 14:37 
Offline
Creation-team
Creation-team
User avatar

Joined: Wed 04 Nov 2009, 19:44
Posts: 418
Location: Zuidwolde, The Netherlands
OOC: Dat zou niet de bedoeling moeten zijn. Maar deze loopt al wat langer heel rustig.
Ulysses, posten hiero! :P

_________________
Light travels faster than sound,
This is why some people appear bright,
Until you hear them speak

De ananas is wel duur!


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 03 Oct 2012, 21:20 
Offline
Soldier
Soldier
User avatar

Joined: Sun 24 Oct 2010, 15:54
Posts: 730
Location: Utrecht
OOC: en in de andere ook Uly!

_________________
~ You may say I'm a dreamer ~
- But I'm not the only one -


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 10 Oct 2012, 15:52 
Offline
Mercenary
Mercenary
User avatar

Joined: Wed 05 May 2010, 16:10
Posts: 477
Location: Roosendaal
Jadira moest lachen. Duidelijk waren baretten niets voor hem. Ach, hij had er zelf ook geen dus maakt verder ook niet uit. Toen sloeg de lach van Jadira om naar angst.
'Sertes,' vroeg Jadira angstig. Waar is hij? Wat heb je met hem gedaan en waar is Jelle? Wat ben je nu met mij van plan? Waar heb je mij voor nodig? Denk je nu echt dat ik zomaar met jou mee ga? Dan heb je het mis. Ik verzet geen stap voordat ik weet wie je bent en wat je wilt.' Dit was niet de reactie die Marcello verwacht of op gehoopt had. 'Oke, luister. Ik zal je alles vertellen. Maar niet hier. Onder het lopen. We moeten naar de smidse van Jonas toe.' Hij zag wat bloed langs de keel van Jadira sijpelen. Hij haalde een smal vierkantje linnen uit een van zijn vele binnenzakken. 'Houd dit tegen je wond aan, het zal het bloeden stoppen.' Zachtjes probeerde hij Jadira in een pas mee te trekken. 'Mijn naam is Marcello. Ik ben een vriend van Sertes. Hij wilde dat ik zou kijken of je wel veilig was. Maar zo te zien was ik iets te laat...'

_________________
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Sat 13 Oct 2012, 16:53 
Offline
Worker
Worker
User avatar

Joined: Mon 10 May 2010, 13:03
Posts: 68
Karel en zijn maten, Albert en Joop zaten aan een tafeltje in een drukke taveerne: De zwarte haan. Ze hadden al heel wat glazen mede naar binnen gewerkt en Karel was op zoek naar wat vrouwelijk schoon.
Anna kwam langs met een blad vol glazen en liep vlak langs hem. Hij greep haar bij haar middel en liet haar op zijn schoot landden.
'Zeg schat, heb je iets te doen na afloop van je dienst?'
Hij liet zijn wijsvinger langs de rand van haar blouse glijden. Hij raakte daarbij licht haar huid bij haar borsten aan.
Anna probeerde uit zijn greep los te komen, maar Karel was sterker en hield haar op zijn schoot.
'Laten we afspreken bij de achter uitgang. Ik heb wel zin in een lekkere vrijpartij, schat.'
Hij tok aan haar paardestaart haar hoofd naar achteren en fluisterde allerlei obscene teksten in haar oor.
Anna kleurde rood en ze probeerde nog een keer om op te gaan staan. Toen dat weer niet lukte, smeet ze het dienblad tegen zijn gezicht.
Van schrik en met een brul liet hij het bange meisje los. Direct stond ze op en rende naar de barman. Joop en albert hadden haar nog geprobeerd tegen te houden, maar met haar ellebogen bevrijdde ze zich ook van die twee.
Barman Klaas was een grote brede man en toen hij het verhaal hoorde, stond hij briesend op.
Met grote stappen was hij bij de drie mannen. Na een korte worsteling werd het trio met hulp van een paar mannen uit de taveerne naar buiten geschopt.
Karel vloekte luid en greep naar zijn wang. Er liep een grote snee van net onder zijn oog, over zijn wang en eindigde bij zijn mondhoek. Er druppelde wat bloed uit.
'Dat zal ik haar betaald zetten. Laten we ons hier in de buurt schuilhouden en wachten tot ze naar buiten komt. Ze zal ervan lusten.'
Nog een beetje wankelend liep hij tussen zijn maten in het steegje tegenover de taveerne in.
Toen ze de hoek om kwamen zagen ze Marcello en Jadira.

Jadira had net het doekje van Marcello aangenomen en hield het tegen haar wond. 'Dank je, geloof ik,' mompelde ze. Marcello had net gezegd dat hij alles zou vertellen en dat hij de vriend van Sertes was. Hij was dus naar haar huis gegaan om te te kijken of ze veilig was. Hij was te laat gekomen. Te laat voor wat. Op het moment dat hij haar bij haar arm pakte om haar mee te trekken, trok ze zich los, mede zichzelf katapulterend. 'Waarom...'
Op dat moment kwamen de drie mannen de hoek om.

Joop ving haar op en greep haar bij haar armen. Het lapje viel op de grond.
'Zo, wat hebben we hier.'

Karel vergat op slag zijn pijn en greep haar even bij haar kin zodat ze hem wel aan moest kijken. Hij echode: 'Ja, wat hebben we hier.' Zijn ogen fonkelden. Er lag lust in te lezen.

Jadira worstelde maar Joop klemde zijn handen alleen nog maar steviger om haar armen. Met één hand greep hij haar polsen en dwong ze achter haar rug. Zijn andere arm legde hij tegen haar keel en drukte haar zodoende dicht tegen zich aan. 'Zij is van mij,' siste hij tegen Karel.
Haar stem klonk angstig en verstikkend toen ze de naam van Marcello probeerde te roepen. Of zou hij bij hun horen? Angst bekroop haar.


Top
 Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed 24 Oct 2012, 20:24 
Offline
Mercenary
Mercenary
User avatar

Joined: Wed 05 May 2010, 16:10
Posts: 477
Location: Roosendaal
Terwijl hij Jadira probeerde mee te lozen mompelde ze wat. Net toen hij haar wilde vragen dat te herhalen, trok ze zich los en viel. Maar ze werd opgevangen. Marcello zag gelijk al dat dit slecht nieuws was. Drie mannen blokkeerden de uitgang van het steegje. Ruw werd Jadira bekeken. Ze begon te worstelen maar haar armen werden achter haar rug gedraaid. 'Ze is van mij,' siste er eentje. 'Shit!' Dacht Marcello. Hierom wilde hij niet stilstaan. Nu ze nog allemaal afgeleid waren door Jadira kon Marcello snel een verrassingsaanval uitvoeren. Hij sloeg de man die Karel werd genoemd met een volle vuist op zijn kaak. Marcello was niet het beste in vuistgevechten. Maar hij kon zich vaak wel staande houden. Karel lag voorlopig nog wel even neer. Maar daar kwamen de andere 2 al op hem af. Joop had Jadira keihard tegen de muur gegooid, dus daar kon Marcello ook niet op rekenen. Ze zag er nogal verdwaasd uit. Toen moest Marcello naar achter springen, en werd hij gedwongen zich te focussen. Een iemand liep schuin op Marcello af, zodat hij niet naar Jadira kon gaan. Langzaam maar zeker probeerden ze nog was uitvallen, en werd Marcello naar achter gedwongen. Totdat hij tegen een houten doos opbotste. Gelijk deed er weer eentje een uitval, maar die wist Marcello af te slaan door te ontwijken en een klap op de neus te geven. Maar hij zat wel behoorlijk in de penarie. Er waren twee grote kerels die op het punt stonden hem tezamen in te sluiten. En reken maar dat hij er van langs zou krijgen...

_________________
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction
She's cocaine,heroin,alcohol and vicodin
She's my addiction, my addiction


Top
 Profile  
Reply with quote  
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 256 posts ]  Go to page Previous  1 ... 13, 14, 15, 16, 17, 18  Next

All times are UTC + 1 hour


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group